Sâlih Müslüman, kendi ibadetlerine dikkat ettiği gibi çocuklarına dinlerini öğretme vazifesini de yerine getirir.
Asrımızın büyük âlimlerinden Hüseyn Hilmi Işık Efendi, 21 Temmûz 1974 tarihli Vasıyyetnâmesinde, buyuruyor ki:
(Sâlih) olan mümin, Müslüman olduğunu söyler. Ehl-i sünnet itikâdındadır. Ehl-i sünnet itikâdında olana (Sünnî) denir. Ehl-i sünnetin dört mezhebinden birine de uyar. Böylece, her hareketinde İslâmiyete tâbi olur. İbâdetlerini kendi mezhebine göre yapar. Haramlardan sakınır. Bunlarda bir kusûru olursa, şartlarına uygun tövbe yapar. Çocuklarını ilk mektebe vermeden önce, sâlih bir imâma veya Kur'ân hocasına gönderir. Onların Kur'ân-ı kerîm okuması, namaz sûrelerini ezberlemesi, ilmihâl öğrenmeleri için çalışır. Bunları öğrettikten sonra, ilk mektebe gönderir. Oğullarını lisede, üniversitede de okutur. İlkokula göndermeden önce, din bilgisi öğrenmeleri, namaz kılmaya başlamaları şarttır. Çocuklarını böyle yetiştirmeyen baba, sâlih Müslüman olamaz. Çocukları ile beraber Cehenneme gider. Yaptığı ibâdetler ve haclar, kendisini Cehennemden kurtarmaz. Sâlih mümin Cehenneme hiç girmez. [Eshâb-ı Kirâm s. 359]
Babanın vazifesi, yalnız para kazanmak ve çocuğunun dünyalık ihtiyaçlarını karşılamak değildir. Ona Müslümanlığı ve Kur'ân-ı kerîmi öğretmek, kendisini Cehennemden korumaya çalışmak da bu vazifenin içindedir. Peygamber Efendimiz, evlerinde ve emirleri altında bulunanlara Müslümanlığı öğretmeyenlerin mesul olacaklarını bildirmiştir. Dünya işleri arkasında koşmak, çocuğun dinî terbiyesini ihmal etmeye mazeret değildir.
Çocuğun yetiştirilmesinde din bilgisi ile ibadet birbirinden ayrılmamalıdır. Namaz kılmasını öğretmek ve yedi yaşına gelince namazı emretmek bildirilmiştir. Bunun için yalnız sûreleri ezberletmekle kalmamalı, namazın nasıl kılınacağını da öğretmelidir. Çocuğun dinini öğrenmesi, ailesinin üzerinde duracağı temel vazifelerdendir. Okul tahsili yapılırken bu vazife unutulmamalı; çocuğun âhireti, dünya işleri uğruna ihmal edilmemelidir.
Çocuklarını dinine bağlı yetiştirenler için büyük müjdeler vardır. Kur'ân-ı kerîm öğretenlere veya Kur'ân hocasına gönderenlere büyük sevaplar verilir. Bir Müslümanın evladı ibadet edince, kazandığı sevap kadar babasına da verilir. Böylece baba, çocuğuna ibadeti öğretmekle hem vazifesini yerine getirir hem de onun yaptığı ibadetlerin sevabına kavuşur.

2