Cumartesi günü Baykar'ın davetlisi olarak İstanbul'a gittim. Şirketin kurucusunu konu alan "Özdemir Bayraktar: Dünyadan Bir Akıncı Geçti" belgeselinin galasına katıldım. Şirket derken, aslında belgeseli seyrettikten sonra organizasyonun şirketin ötesinde bir ruh ve medeniyet mücadelesi veren yapı olduğunu bir kez daha müşahede ettim.

O kadar komplike bir yapı ki... Türkiye'nin son iki-üç yüzyıllık inhitat devrinin nasıl sonlandırıldığını, hatta "akıncı" adından da mülhem, bozgun devirlerinden sonra gelen fetih rüyasını yeniden gördürmeye azmetmiş bir hikâye bu.

Naima tarihinde ilk emarelerini rastladığımız bozuk düzenin bugünkü yapısına bir çomak sokmuşlar diyeceğim ama öyle değil. Daha üstün bir şey.

Vesayet çarklarını da kırmışlar diyeceğim; inanın bu da karşılamıyor.

Rahmetli Attila İlhan'ın ifadesiyle "Batı'nın deli gömleğini" yırtıp atmış bir akıncının ruhu mu Vallahi, belgesel boyunca ben daha eski çağlara gidip geldim.

Gazidervişlere uzandım zaman zaman, bir akıncının Nemçe seferinde bulundum. Selçuk Bayraktar'ın okuduğu Yahya Kemal şiiriyle halleştim:

Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik

Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik.

Ah... Yenilgiyi alışmış bir medeniyetin çocuğu olarak birden düşüveriyorsunuz.

Vecihi Hürkuş, Şakir Zümre, Nuri Demirağ, Nuri Killigil ve nice millî sanayicinin ıstıraplarını ta yüreğinizden duyuyorsunuz. Vecihi Hürkuş'un, ucuz sinemanın ucuz karakterine dönüştürüldüğü sahneler cabası.

Sadece onlar mı

Tarihî coğrafyanın yeniden ayağa kalkması için mücadele eden münevverlerin, kendi diline yabancılaşmış kompradorlar tarafından nasıl aşağılandığını da acıyarak hissettim öte yandan.

Belgesel, siz tam böyle bir düşüş yaşarken, Özdemir Bayraktar'ın çocuk safiyeti ve asırlara sari mücadele azmiyle, "Hakkı üstün tutacağız" sözü sayesinde sizi yeniden ayağa kaldırıyor.

Hakikaten, serdarı Cenab-ı Peygamber olan gazi derviş tam da böyle biridir. O, terörün en yoğun olduğu dönemde Gabar'da, yaşına rağmen kayadan kayaya sekiyor gibidir sanki.

Şikâyet etmek kolay...

İdeolojik safsataları art arda sıralamak müthiş bir tatmin verir insana.

Oysa gerçekliğe dayalı bir algı dünyasıyla oluşturduğun stratejiyi, "adil şahitlik" perspektifinden hayata geçirmek yürek ister, gönül ister.

Özdemir Bayraktar, şuurun şaha kalktığı bir demde bakın ne diyor:

"Biz bir yola çıkalım. Önemli olan bu yolda bir kıvılcım çakabilmek. Bunu kim tutuşturursa tutuştursun, önemli değil. Biz vazifemizi yapmış oluruz."