Bu dünyanın gürültüsünde;
Hırsların, kinlerin acelelerin ortasında;
Sessizce,
Kimseye zarar vermeden yürüyebilmek ne büyük bir erdem...
Gözümüzü yükseklere dikmeden,
Ama başımızı da öne eğmeden,
Kimsenin hakkını çiğnemeden,
Ama kendi onurumuzdan da ödün vermeden... Sakin ama güçlü,
Zarif ama kararlı adımlarla geçip gitmek bu hayattan.
Ve ardımızda sadece bir tebessüm, belki bir dua bırakmak...
İşte asıl güzellik bu...
Onurlu hayatı seçenlerin yolu,
Bazen sessiz olur.
Ama en çok onların izi kalır dünyada...
***
Kısacık bir ziyaret için buradasın.
Acele etme, telaş etme, kaygılanma
Ve
Çiçekleri koklamayı unutma.
***
Arife sormuşlar:
"En çok kimi seversiniz"
"Terzimi severim" diye cevap vermiş arif.
Soruyu soranlar şaşırmış:
"Aman üstat, çevrenizde size yakın size sevgisini sunan o kadar çok kimse varken neden terziniz
Arif gülümseyerek cevap vermiş;
"Evet dostlarım, ben terzimi severim.
Çünkü ona her gittiğimde, ölçümü yeniden alır. Ama diğerleri öyle değil. Bir kez hakkımda karar verdiler mi, ölünceye kadar beni hep
o ön yargılarıyla tanır..."
***
Biliyoruz ki bütün acılar bir gün geçer...
Bütün fotoğraflar sararır.