O günleri geçtik ama özlüyoruz ne yapalım. Gaz lambalarının evin içini aydınlattığı yılların yerini televizyon ışıkları aldı.
Gerçek aşıkların yerini gündelik ilişkilerin cazibesi sardı. Çocuklar teknolojik akvaryumlarda telef oluyor. Paralı züppelerin hayatı burnundan çektiği bir dünyada çocuklar kimsenin umurunda değil.

***

Köy yollarından sapıldı, şehirlere özentinin neleri götürdüğünü görüyoruz. Küçükler büyükleri saymıyor, büyüklerde sevgi çoktan bitmiş. Cebi yüreğinden zengin insanlar gemisini kurtaran kaptan rolünde!
Ekmeğimizi bölüşmeyi çocukluk yıllarımızdaki onurlu büyükler icat etti, inanmayan eskilerden kalanlara sorsun. Ne zaman ki yeni moda babalar çıktı, çocuklarına başkalarının ekmeğine kan doğramayı öğretti, vicdanın ve ahlakın hükmü kalmadı.

***

Yoksul evlerde bebek büyütmenin empatisi bile yapılmıyor artık.
Şimdiki zamanda sadece melekler tarafından korunmaya bırakılıyor bebekler. Annelerin yüzü gülse içi kan ağlıyor. O bebeklerin büyüyünce depresyon ilaçlarının müptelası olma ihtimali de sır değil artık.

***

Bir genç kızın günlüğü.
"Bütün yalanların gerçek olarak yansıtılmasının yan etkilerini yaşıyorum. Ahlaksızlığın ve kötülüğün bu denli ayakta durmasıyla güzelliklere oturacak yer kalmadığını görüyorum.
Umutsuzum ve böyle bir dünyada anne olmaktan korkuyorum."

***

İnsanlık onuru emekle şekillenir hak yemekle değil. Ama insanlara hak yemenin ve hırsızlığın matah bir şey olduğunu öğreten projeler hayata geçirildi. Şerefini satanlar paraya para demiyor.
Ne diyor "Güç" diyor "sükse" diyor. Yıllardır yazıyoruz da üstüne düşen kötülüğün karşılığını alanlar kendilerini niye sorgulasın ki!

***

Sosyal medyada renkli uyku hapı dağıtımı kusursuzca işlerken ve kendini satmak için çırpınan o kadar çok insan varken, insanlığın lüzumu olur mu Bizler yıllardır;
"adaletin ilahi olanına kimsenin gücü yetmez!" diye haykırıyoruz ama kirli paranın yanında bunların lafı mı olur
8 NİSAN 2026
Yeşilçam filmi izlemeyi seç.