Oturduğum parkta kucağındaki torununu gezdiren bir arkadaşıma çocukların yarınları için duyduğum endişeyi özne yapıp, maziye düşkünlüğümü anlattım. "O günler geçti" dedi. "Geçti ama iz bıraktı" dedim, ardından da "bugünlerde bir çocuğun okul fiyatının kaç milyon olduğundan haberin var mı" diye sordum sustu. Ardından da noktayı koydum, 'geçti dediğin yıllarda ben parasız yatılı okudum. Üstelik aydınlık düşlerle!'

***

Bizim gençlik kuşağımızın ilginç halleri vardı. Yoksul ama yiğitçe yaşadılar, omuz omuza şarkılar söylediler, şiirler yazdılar duvarlara.
Sinemaya tiyatroya gittiler, uyanmak için kitap okudular. Çocuklarına haram yedirmediler, yalan yere yemin etmediler, kimsenin parasını çalmadılar, çalanları da alkışlamadılar. Yere tükürmediler ama şerefsizliğin yüzüne tükürdüler.

***

Şimdiki kuşağın yaraları açıkta, gülleri çoktan solmuş! Çoğunun gelecekle ilgili kuşkuları büyük. Çocuklara gösterilen örneklerin karşılığı gelecekte nasıl bir bedel gerektirecek acaba Zenginliğin tanımlaması iki kuşak arasındaki farkın da yansıması. "Benim babam başkalarını düşündüğü için suçlu sayıldı, senin baban kendinden başkasını düşünmediği için paraya boğuldu!"

***

Gördüklerini inkar edenlerle görmediklerini imal edenler dünyasında yaşıyoruz artık. Z kuşağı X kuşağı derken, baş aşağı yuvarlanan çocukları nasıl bir dünya bekliyor acaba Gelecekte onların hayatla bağlantısını koparacak o kadar çok delil varken, oturduğun yerden düğmeye basmak yeterli.
Herkesin yolda yürürken yapay zekanın ürettiği ikiziyle karşılaşma ihtimali büyük.

***

Dengesiyle oynanan insanlık ve bencillikle yaşam alanını daraltacak. Çocukların düş gücü de kalmayacak işgücü de. Aile, sadakat ahlak gibi değerlerin günden güne eridiği bir dünyada bırakın buğdayı, şefkat ve dürüstlük tohumları bile tedarik edilemeyecek hale gelecek. Bu da teknolojinin zaferi sayılacak!

***

Bizler gençliğimizde merhametli, dürüst ve onurunu her şeyin üzerinde tutan güzel insanlar tanıdık ve sevdik. Bizler çocukları sevdik, çocuk kalanları, yangını söndürmek için ortaya canını koyan yiğitleri. İnsanları harcama limitleri sınırsız olan parazitlerle işimiz olmadı olmaz. O yüzden kalan hayata az bilet tam kişilik! Çünkü biliyoruz ki bizim kuşağın o güzelim vakitleri de o güzel insanları da bir daha gelmeyecek.