Özel fotoğraflarımızı başkasına gönderdim

Sevdiğim kızın işyerindeki bir adamla yakınlaştığını öğrendim. Öfkemden konuştuğu kişiye sevgili olduğumuz zamandan kalma özel fotoğraflarımızı gönderdim. 24 yaşında bir gencim. Birini çok seviyordum. Gençlik hatasıyla bir düğünde alkol alıp başka bir kızla birlikte oldum. Sonrasında pişmanlık yaşadım ve o kişiyle bir daha da konuşmadım. Aradan zaman geçti. Büyük bir hastalık geçirdim. Ameliyat oldum. Sevdiğim kadın başka şehirden yanıma geldi. Birlikte çok güzel vakit geçirirken telefonumdaki mesajları yakaladı. Tartıştık ve sonunda beni affetti, birkaç gün sonra da şehrine döndü. Ondan sonra hep onun istediği gibi biri oldum. Sabah işe akşam eve gidiyor, başka hiçbir şey yapmıyordum. Güvenini kazanmak için her anımı fotoğraflıyor ya da video çekip kendisine atıyordum. Onu hediyelere boğuyordum ama bir gün bana çok uzun bir mesaj attı. Özet olarak "Seni çok seviyorum ama bana bu yaptığını sindiremiyorum" diyerek çekti gitti. Durduramadım. Gece gündüz onu düşünüyordum. Ayrılmadan bir süre önce yeni bir işe başladı. Orada tanıştığı biri vardı. Devamlı ondan bahsediyordu. "Uzak dur o kişiden" diyordum ama her seferinde "Bu seni ilgilendirmez" cevabını veriyordu. En sonunda bana bir fotoğraf geldi. Sosyal medyada yaptıkları konuşmaların fotoğrafı... Deliye döndüm ve o anki öfkeyle o kişiye bizim birlikte çekilen özel bir fotoğrafımızı gönderdim. Sosyal medyada paylaşıldı. Sonradan pişman oldum çünkü o benim mahremimdi. Yapmamam gereken bir şeyi yaptım. Ama gözüm hiçbir şey görmedi. "Ben yandım o da yansın" düşüncesiyle yaptım. Sonradan fotoğrafı o kişiden sildirdik ama kız işinden oldu. Şimdi tüm sosyal medya hesaplarını kapatmış, beni her yerden engellemiş. Çok zor durumdayım, çok da korkuyorum kendine bir şey yapar diye yüreğim ağzıma geliyor. Arada tanıdık birisi vardı, onun haberi oldu bu meseleden. Beni aradı, bir daha o kızla konuşmamamı eğer böyle bir şeye yeltenirsem bu yaptığımı herkese yayacağını ve beni rezil edeceğini söyledi. Hâlâ aklım, kalbim, gönlüm onda. Her anımda onu yaşıyorum, onu çok özlüyorum. Rumuz: Çok pişmanımYANITSevgili oğlum, her şeyden önce böyle öfkene kapılıp, sevdiğin kadını çok zor durumda bırakmanın gerçekten affedilecek yanı yok.