Milli maçlar nedeniyle yine liglere ara verildi. Verilen bu araların ritim yakalamış kulüp takımları için hiç iyi olmadığı açık. Ayrıca futbolculara farklı bir takımla farklı yerlerde maç oynama yükü bindirmek birçok riski de beraberinde getiriyor. Sonuçta o futbolcuya para yatırmış, ümit bağlamış kulüpler ve taraftarları için büyük fedakârlıklar bunlar. Ama işin içinde havadan para kazanmak girince akan sular duruyor. FIFA ve UEFA hiçbir yatırım yapmadan hazır futbolcularla turnuva üstüne turnuva düzenleyip paralarına para katıyor. Ülke federasyonları da boş geçmiyor; sponsorluklarla, reklamlarla pastadan paylarını alıyor. Bu gelirler de altyapıya, ülke çocuklarına harcanmıyor. Ayrıca futbolcu da kariyerini düşünüp milli maça gitmeme bahanesi buluyor ya da tedavisini bu döneme denk getiriyor.

Bizim takıma gelirsek; öncelikle önümüzdeki milli maçlardan beklentimiz ne Bunu netleştirmek gerek. Montella olmadı diye yerine Sergen Yalçın getirildi. Peki neyin değişmesini umuyoruz Biz zar zor A Ligi'ne dahil olmadık mı Biz bu grubun en zayıf takımlarından biri değil miyiz Dolayısıyla skorlara da daha gerçekçi yaklaşmamız gerekmez mi Fakat biz en küçük başarıda kendimizi dev aynasında görmek, en küçük başarısızlıkta da mateme girmek huyundan vazgeçemiyoruz. Oysa önce gerçekçi olalım ki sonra hayal kurmak hatta imkânsızı istememiz mümkün olsun. Bizim futbola bakışımız başlangıçta yanlış. Sadece kazanmaya yönelik gerçekçi olmayan bir futbol kültürümüz var. Dolayısıyla futbolcu da yetişmiyor futbol da gelişmiyor bu ortamda. Hal böyle olunca Milli Takım'ın çoğunluğunun yurt dışında yetişmiş ya da yurt dışında gelişmiş oyunculardan kurulu olmasına da şaşmamak gerek.