Herkes her şeyin ve her yerin ne kadar gürültülü olduğundan şikâyet ediyor. Bunun tersi olsa, mesela mutlak sessizliğe yakın bir sessizlik ortamı oluşturulabilse insanlar böyle bir yerde yaşamayı ister miydi Dünyada hâlâ insanların ulaşamadığı yerler var, muhtemel ki bir kısmı son derece sessiz ortamlara sahip! Ancak seyahat aşkıyla yanıp tutuşanlar, genel trendlerden anlaşılıyor ki böyle sessiz yerlere gitmek istemiyor pek! Aksine gözde tatil adreslerinin belki de tamamı oldukça gürültülü yerler. İnsanların kahir ekseriyeti sessizliğe yönelmiyor, bu gerçek! Tatile çıkacak parası olanlar tam tersine bir eğilimde; sesin, desibeli yüksek eğlencelerle birleştirildiği beldeleri tercih ediyorlar genellikle. Sadece tatiller için geçerli değil bu durum; şehirler büyüdükçe gürültüleri de büyüyor ama gelin görün ki yine insanların büyük kısmı büyük şehirlerde yaşamayı seçiyor. Yaşamayanlar da bir şekilde büyük şehirlere kapağı atmak için yanıp tutuşuyor.

O zaman akla gelen soruyu açıkça soralım: İnsanlar neden gürültülü ortamları sessiz sakin yerlere tercih ediyor Neden kalabalık ortamlar, sessiz ortamlardan daha çok müşteri buluyor Bir tarafta gürültü, kargaşa, kalabalık, diğer tarafta sükûnet, tenhalık ve huzur! Neden çoğunluğun tercihi ikincilerden yana değil

Sessiz, sakin, tenha ve huzurlu yerlerin, bizi neredeyse zorunlu olarak kendimize dönmeye mecbur ettiği için olabilir mi mesela İç sesimizin tenhada sesini bize çok daha rahat duyurabileceğine şüphe yok, bundan kaçmaya çalışıyor olabilir miyiz mütemadiyen Kulakları sağır eden bunca gürültüyle beraber yaşamayı seçerek, içimizin bize söylediklerini bastırmaya, duyulmaz hale getirmeye çalışıyor olabilir miyiz Tam böyle değildi belki başlangıçta her şey; ama inkar edilemez gerçek o ki böyle şimdi, tam olarak böyle!

"Günümüzde sessiz kalmak zor, sessiz kalamamak da insana huzur ve sakinlik veren o iç sözü duymamızı engelliyor. Toplum bize durup kendimizi dinlememizden ziyade bütünün parçası olabilmemiz için gürültüyü kabullenmemizi telkin ediyor. Bundan ötürü bizzat bireyin yapısı dönüşüme uğruyor" diyor Alain Corbin, 'Sessizliğin Tarihi isimli kitabında.

Dönüşüme mi uğradık gerçekten Nasıl inkar edelim ki, ahvalimizin bize söylediği bu! Kendimize sağır yaşamayı kendimizle iç içe olmaya tercih ediyoruz, hem de her geçen gün daha fazla! Ne kadar dramatik! Adeta uğultuyu söze tercih etmek gibi bir şey bu!