DR. MEHMET CAN
İnsan bazen karşısında gördüğü şeyin içinde uyandırdığı duygunun derinliğini tarif etmekte zorlanır; işte o da bunlardan biri... Siyah örtüsü ve bütün ihtişamıyla yükselen Kâbe-i Muazzama, çevresinde tavaf yapan binlerce insanın arasında sanki zaman durmuştu.
Bazı seyahatler vardır, insan bavulunu hazırlarken sadece elbiselerini değil, geçmişini, hasretini ve biriktirdiği bütün hisleri de yanına alır. Bazı yollar vardır kilometrelerle ölçülmez; insanın kalbinde bıraktığı izlerle mana kazanır. Mekke ve Medine seyahati de işte böyle bir şey...
Bir kasım sabahı, alışılmış koşuşturmaların telaşından uzaklaşarak Suudi Arabistan'a doğru yola çıktığımızda zihnimizde birçok düşünce ve kalbimizde ise heyecan vardı. Bu defa yolculuğun manası diğerlerinden çok farklıydı. Çünkü gidilen yer, sadece haritada işaretlenmiş bir coğrafya değil, milyonlarca insanın yüzünü döndüğü mukaddes beldeydi.
Havalanan uçağın penceresinden aşağıya baktığımızda yavaş yavaş küçülen yeryüzü, insanın dünyaya geliş maksadını da düşündürüyordu. Ne kadar büyük işler yaptığımızı zannedersek zannedelim, aslında küçük bir zaman diliminde yaşadığımızı idrak etmek çok da zor değildi.
BİR ŞEHRİN KALBİNE DOĞRU: MEKKE-İ MÜKERREME'YE İLK BAKIŞ
Uçağın içinde Mekke'ye yaklaştığımız anons edilirken kalbimizin sesinin bizi başka âleme götürdüğünü açık bir şekilde hissediyorduk. Pek çoğumuz bu şehri daha evvel kitaplardan okumuş, tarihî hadiselerini dinlemiş, Kâbe'nin etrafında yaşananları defalarca zihnimizde canlandırmıştık. Fakat insanın bir şehri kitaplardan okumasıyla o şehrin sokaklarında yürümesi aynı şey değildi.
Mekke, ilk bakışta dağların arasına kurulmuş büyük ve hareketli bir şehir olarak karşılıyordu bizi. Yüksek otel binaları, geniş yollar ve dünyanın dört bir yanından akın akın gelen insanlar... Şehirde her şey canlı. Fakat bütün bu koşuşturmanın merkezinde tek bir yer bulunuyor: Kâbe-i Muazzama.
Otele yerleşip kısa bir dinlenmenin ardından Harem-i şerife doğru yürümeye başladık. Her adımda heyecan biraz daha artıyor, mukaddes Kâbe'yi ilk defa görecek olmanın iştiyakı ile sessiz bir şekilde yol alıyorduk. Çevrede her dilden, her milletten insanlar aynı istikamete doğru, beyazlara bürünmüş ihramı ile adım adım koşuyordu. Kimi ailesiyle, kimi arkadaşlarıyla, kimi de tek başına... Fakat herkesin yüzünde benzer bir beklentinin, sevincin ve heyecanın yansımasını görmek mümkündü.
İnsan bazen karşısında gördüğü şeyin içinde uyandırdığı duygunun derinliğini tarif etmekte zorlanır ya işte o da bunlardan biri... Siyah örtüsü ve bütün ihtişamıyla yükselen Kâbe-i Muazzama'nın çevresinde tavaf yapan binlerce insanın arasında sanki zaman durmuştu.
Kalabalığı, sesleri ve çevredeki bütün hareketliliği unutuyor, o ihtişam karşısında gözyaşlarınıza hâkim olamıyorsunuz. Herkes tek noktayı seyre dalmış, diller suskun. İnsan, orada söylemek istediği çok şey olduğunu fark ediyor ama çoğu zaman sessiz kalmayı tercih ediyor.
KÂBE-İ MUAZZAMA'NIN ETRAFINDA DÖNEN DÜNYA
Kâbe'nin çevresinde tavaf eden insanları seyrederken dikkatimizi çeken ilk şey, bu kalabalığın içindeki her milletten insanın yanı sıra Türkiye'den ziyaretçilerin çok olması. Afrika'dan gelen bir Müslüman, Türkistan'dan gelen kafile, Avrupalı gurbetçiler... Dilleri, renkleri, kıyafetleri ve hayat hikâyeleri birbirinden farklı yüz binlerce insan aynı merkez etrafında dönüyor.
Daha evvel birbirlerinin varlığından bile haberdar olmayan insanlar, burada aynı duanın etrafında buluşmuştu. Kimi gözyaşlarına boğulmuş, kimi ellerini semaya açmış, kimi de sessizce tavaf yapıyordu. İnsan o kalabalığın içerisinde kendini kaybetmiyor; aksine dünyadan uzaklaşıyor, ahirete yaklaşıyordu.
Tavafa başladığımızda her şaftın farklı bir düşünceye kapı araladığını fark ediyorduk. İster istemez maziyi, ailenizi, sevdiklerinizi, hatalarınızı ve beklentilerinizi hatırlıyorsunuz. Belki de ömür boyunca tehir ettiğiniz bazı muhasebeleri tam o sırada yapmaya başlıyor, geçmiş ile yüzleşiyorsunuz.
SAFA İLE MERVE ARASINDA BİR ANNENİN KIYAMETE DENK SÜRECEK HİKÂYESİ
Safa ve Merve arasındaki sa'y ibadeti sırasında zihninizde Hazreti Hacer annemizin hikâyesi canlanıyor. Bir anne düşünün... Issız bir vadide, yanında küçük çocuğuyla baş başa kalmış. Su yok, yiyecek yok, çevrede yardım isteyebileceği kimse yok... Fakat bütün zorluklara rağmen umudunu kaybetmiyor. Bir tepeden diğerine koşuyor, çocuğu için su arıyor. Bugün milyonlarca Müslüman, hac ve umrede onun bu arayışını ibadet olarak yeniden yaşıyor.
Safa ile Merve arasında yürürken bir annenin çaresizliği ve evladına duyduğu sevgi, insanlık tarihinin ibretlik hatıralarından birine dönüşüveriyor.
MEKKE GECELERİ, IŞIKLARIN ALTINDA BİTMEYEN LEBBEYK SÂDALARI...
Mekke'de gece olduğunda şehir bambaşka bir görüntüye bürünüyor. Gündüzün sıcaklığı yerini daha serin bir havaya bırakırken Harem-i şerifin çevresindeki hareketlilik her geçen saat artıyor. İnsan seli tek noktaya doğru akıyor...
Gece vakti Kâbe'ye tekrar bakmak, gündüz gördüğünüz manzaradan farklı bir his uyandırıyor; insanı derinden etkiliyor, her köşeden görünen o ihtişamı dünyayı unutturuyor, kendine çekiyor. Işıkların altında yükselen minareler, tavaf eden insanların oluşturduğu büyük halka başka bir âleme yol alıyor.
Yanımızda oturan gözü yaşlı bir dedenin dudakları sürekli kıpırdıyor ama ne söylediğini bilmiyoruz. Belki çocukları için dua ediyordu, belki hastası için şifa diliyordu, belki de günahlarından arınmayı Allahü teâlâdan niyaz ediyordu. Biraz ileride bir genç ellerini açmış, gözyaşları içinde, sessizce bir şeyler istiyordu. Fakat anlayabildiğimiz tek şey var ki o da Mekke'ye gelen herkesin kendine ait bir hikâyesinin olduğu gerçeği.
Gecenin alacakaranlığı... Dünyada çoğu kişi uykudayken, Nur Dağı'nın taşlı ve sarp yollarında sessiz bir yolculuk başlıyor. Her adımda biraz daha yorulan bedenler, her adımda biraz daha heyecanlanan yürekler...
Burası sıradan bir dağ değil. Sevgili Peygamberimizin insanlardan uzaklaşıp tefekküre daldığı, Hira'nın sessizliğinde Allahü teâlâya yöneldiği, insanlığın karanlıktan aydınlığa çıkacağı o büyük müjdenin ilk defa yankılandığı yer.
Asırlar geçmiş üzerinden. Lakin yine de insanlar akın akın buraya geliyor. Kimi yorgunluğunu unutup zirveye ulaşmaya çalışıyor, kimi Hira'nın taşlarına dokunuyor, kimi de uzun uzun Mekke'yi seyrediyor.
Belki de herkesin içinde aynı duygu var: Bir an olsun o günlere yaklaşabilmek, Efendimizin soluduğu havayı solumak, onun hatırasından bir iz bulabilmek.
Yeri gelmişken ifade edelim ki, Mekke'ye milyonlarca insanın geldiği düşünüldüğünde, tavaf esnasında izdiham kaçınılmaz. Bu kalabalığı azaltmak maksadıyla bir düzenleme değerlendirilebilir. Bunun yanı sıra, Mekke şehir merkezinin dışında, ziyaretçilerin abdest alabilecekleri, dinlenebilecekleri ve ibadet öncesi diğer hazırlıklarını rahatlıkla yapabilecekleri, geniş kapasiteli modern bir tesis inşa edilebilir.
MEKKE'DEN MEDİNE'YE UZANAN HÜZÜNLÜ BİR YOLCULUK
Mekke'den Medine'ye doğru hareket ettiğimizde ise önümüzde uzun bir yol vardı. Pencereden dışarı baktığımızda uçsuz bucaksız çöl coğrafyasında, o dağlarda, o sahralarda Sevgili Peygamberimizin hicret esnasında karşılaştıkları çileler gözlerinizin önünde canlanıyordu. Rehberimizin anlattıkları karşısında gözyaşları tutulamıyor, âdeta o anı yaşıyor gibi oluyorduk.
Bu yol, sıradan bir şehirler arası güzergâh değildi. Yaklaşık on dört asır önce iki cihan güneşi Hazreti Muhammed (aleyhisselam) ve onun sırdaşı Hazreti Ebubekir ve Eshab-ı kiramın Mekke'den Medine'ye gerçekleştirdiği hicretin tarihî hatırasını taşıyordu.
Bir tarafta vahyin başladığı, ilk Müslümanların ağır baskılara maruz kaldığı Mekke şehri, diğer tarafta Sevgili Peygamberimiz ve onun Eshabının mübarek Kabr-i şeriflerinin bulunduğu kutlu şehir Medine-i Münevvere vardı.

2