EKREM İmamoğlu sonrasında meydana gelenler artık yalnızca bir belediye başkanı veya İstanbul Büyükşehir Belediyesi meselesi olmaktan çıktı.

CHP'nin kurultayına ilişkin hukuki süreç, "mutlak butlan" tartışmaları ve ardından yaşanan siyasi gelişmeler partinin bütün mimarisini değiştirdi.

CHP bölündü.

Özgür Özel ve beraberindeki siyasi kadro Yeni Parti çatısı altında toplandı.

Fakat hikâye orada da bitmedi.

10 Ağustos 2026'da TBMM, kamuoyunda "çerçeve yasa" olarak anılan Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun Teklifini görüştü.

Abdullah Öcalan'ın çağrısı, PKK'nın fesih ve silah bırakma süreci ve ardından yürütülen çalışmalarla bağlantılı olarak Meclis'e gelen bu düzenlemede benim siyasi açıdan asıl dikkatimi çeken nokta, yasanın kendisinden çok Yeni Parti'nin oylamadaki hali oldu.

91 milletvekili bulunan Yeni Parti'de Genel Başkan Özgür Özel düzenlemeye "evet" denilmesi yönünde tavır aldı.

Ama sonuç ne oldu

35 milletvekili 'evet' dedi.

54 milletvekili 'hayır' dedi.

2 milletvekili ise oylamaya katılmadı.

Düşünün:

CHP bölündü.

CHP'den Yeni Parti çıktı.

Şimdi Yeni Parti de daha ilk büyük siyasi sınavlarından birinde kendi içerisinde iki ayrı istikamete yöneldi.

Üstelik sıradan bir konuda değil.

Türkiye'nin son kırk yılına damgasını vurmuş terör, PKK, Abdullah Öcalan ve Kürt meselesi gibi toplumun sinir uçlarının tam merkezindeki bir konuda.

Bir tarafta parti yönetimi.

Diğer tarafta milletvekillerinin çoğunluğu.

Bu hal, basit bir "