ERDOĞAN, sergilediği çalışma performansıyla gelip geçen hiçbir lidere benzemiyor. Öyle ki, bu insanın ne gecesi ne gündüzü var. Gecenin 03.00'ünde insanları yataklarından kaldırıp, yapmakta oldukları işlerin ne aşamaya geldiğini soruyor.

Erdoğan, diğer liderler gibi, muhataplarına talimatlarını verip göndermiyor. Onların yanında, talimatlarını bir bir yazıyor ve her birinin ne vakit bitirileceğini sorup not ediyor. Günü ve saati geldiğinde, o kişi aranıp işin sonucu soruluyor.

İş yapılmamışsa, sebebi araştırılıyor ve gerektiğinde hesabı soruluyor.

Erdoğan, Türkiye'yi, tabir caizse 3. ligden alıp süper lige çıkardı. Türkiye'nin dört bir tarafını gezip dolaşan herkes, nereden nerelere gelindiğini görüyor.

O kadar karşı çıktıkları şu Kuzey Marmara Oto Yolu yapılmamış olsaydı, halimiz nice olurdu Bayramlarda bir yerlere gidebilmenin imkânı olabilir miydi

İleride tarih bütün bunları yazacak; Erdoğan'ın destanlık çaptaki başarılarından biri de elbette ki vesayeti yenmesi ve ülkemizde milli iradeyi gerçek manada hâkim kılmasıdır.

Vesayeti yenmede, bir diğer ifade ile başkanlık sistemine geçmede ve cumhurbaşkanını halka seçtirmede Devlet Bahçeli'nin ve MHP'nin katkısı her türlü takdire şayandır.

Tarih, onları da demokrasi kahramanları olarak yazacaktır.

Neydi öyle Ülkemizde tam manasıyla bürokratik oligarşi hakimiyeti vardı. Ülke yönetiminde seçilmişler tek kelime ile 'mostralık'tı. Genelkurmay Başkanları ve hatta MİT Müsteşarları sözde Başbakana bağlıydı. Biri, başına buyruk ve layüsel (sorgulanamaz), bir diğeri ise, kendi ifadesiyle 'CIA'nın Orta-Doğu İstasyon Şefi' olarak görev ifa ediyordu.

Dolayısıyla bu ülkenin başbakanının Afrika'daki bir darbeden haberi oluyor lakin kendi ülkesindeki darbeleri ise, olduktan sonra, radyo veya televizyonlardan ya da kendisini tutuklamaya gelen güvenlik güçlerinden öğrenebiliyordu.