Sadece ekonomik yönden güçlü olmak ve hatta çok güçlü olmak bağımsızlık için yeterli değildir. Petrol zengini Ortadoğu ya da Güney Amerika ülkelerine (Venezuela) bakın, petrol zengini ülkeler olmalarına rağmen büyük güçlerin peyki 'uydu' olmaktan kurtulamamışlardır.

Hatta bu denli bir zenginlik, yani güçlü bir savunmaya sahip olmadan sahip olunan zenginlik, bu devletlerin başına bela olmuştur. Büyük güçler, bu devletçiklere sahip oldukları yeraltı ve yerüstü zenginliklerini kullandırtmazlar.

Sayın Erdoğan dönemine kadar ülkemiz, IMF'den aldığı borçlarla ekonomisini kör-topal döndürmeye çalışıyordu. Oysa bu durum tam bir girdaptı, IMF'ye elini veren kolunu kaptırıyordu.
Biz de ülke olarak aynı durumdaydık; para aldığımız için emir alıyor ve koca ülkemizi IMF'nin Türkiye Masası Şefi memuru (Cottarelli) idare ediyordu. Onun direktifleri doğrultusunda ekonomimize yön veriyorduk.

Bir anlaşmanın borcunu bitirmeden yenisini yapıyor ve böylece ülke olarak tam manasıyla borç batağına, sarmalına saplanıyorduk.
Yeni nesiller bu netameli günleri bilmiyor; hele Sayın Erdoğan'ın döneminde doğup şimdilerde üniversite talebesi olanlar hiç bilmiyorlar. Onlar bu günkü rahatlığa bakıp, eski günlerin de böyle olduğunu zannediyorlar. 1999 depreminde başbakan olan Ecevit, dışarıdan gelen deprem yardımlarını memura maaş olarak vermek zorunda kalmıştı. Yani Hazinemizde, memurumuzun maaşına ödeyebilecek paramız yoktu. Zira olan IMF'ye olan borcun faizine bile yetişmiyordu.

Böylesine bir borç sarmalında olan bir ülke için gerçek anlamda bir bağımsızlıktan bahsedilebilir mi

Diğer bir ifade ile böyle bir ülkede yatırım yapılabilir ve kalkınma sağlanabilir mi Zira bize borç olarak verdikleri parayı bile biz, istediğimiz yere sarf edemiyorduk; onların istedikleri yerlere harcayabiliyorduk.