Özal'lı yıllar ile başlayan iki hafta sonu birleştirerek inşa edilen uzun bayram tatilleri ile " uzun bayram tatilleri, bayramın katili" evresine girmiş olduk.

İyi tüketici yetiştirme akademisinin, gönüllü kurmayı olarak merkez medya, bayram tatilini tatil bayramı sürecine "başarı" ile evirdi.

Fakirin bayram sevincinin imha edildiği zaman tam da böyle başlamış oldu.

Neden fakirin bayramı imha edildi

Çünkü "Bayram tatili" bayramın kendisi değildi artık. Medya aracılığı ile üzerimize gelen/abanan iyi ve etkin tüketici olma günleri idi bayram günleri.

Bayram sılayı rahim eylemek değildi artık reklamların, dizilerin dilinde. Uzaklara gitmekti. Bayramda ne yapacaksınız sorusu böylece yerleşti zihinlere.

Ne yapacaksın yani nereye gideceksin.

Bayram, gidebilenler için bayramdı.

Ne ki gidenlerin, bayram ile uzaktan yakından alakası yoktu.

Gidebilmenin sloganlarına gidebilenlerin hikâyeleri eşlik etti.

Bayram hazırlığı bayram telaşı, tuzu kuruların "bayram "kaçamak"larına teslim edildi.

Modern hayat gidebilenleri sever. Kalanlarla işi yoktur. Kalanlar hareketsizdir çünkü. Harcama kabiliyetleri sınırlıdır.

Merkez medyanın turizm odaklı "bayram kaçamakları" bir kaç yıldır muhafazakâr medyanın da gündemine girdi.

Bayram ekranına konuk etmek isteyen yapımcılar sizi program için ikna etmek üzere şöyle başlıyor cümlesine: "Artık hiç kimse bayram yapmıyor."

Hangi hiç kimse diye başlayıp bütün bir muhitimin bayram yaptığını anlatıyorum. Maddi durumu iyi olanlar diye itiraz ediyor yapımcı. Maddi durumu iyi olan ama sılayı rahim yapan eşi dostu akrabayı anlatmaya başlıyorum. Ne dediğimi dinlemeden itiraz ediyor: İnsanlar tatile gidiyor diyor.

Tamam, gidenler gitsin.

"Tatil ekranı" değil "bayram ekranı" olacağımıza göre, biz niye "gidenler" le alakalıyız.

Niye kalbimizi tatile gidenlerin "günahı" ile yoruyoruz!

Bayramı bayram olarak yapmayı bilmediğimiz için, bayramda tatile gidenlerin gidişine odaklanıyoruz.

Çünkü kadim kültürde bayramın nasıl olduğuna dair bir fikrimiz yok.

Bayramı eğlence ile eşleştiriyor, hayatımızda "eğlenceli" bir taraf görmediğimiz için başkalarının "eğlencesini" dilimize doluyor, eleştiriyor gibi yaparak esasında bilincimizi, kalbimizi iyi tüketici olmanın kodlarına esir veriyoruz.

Bayram ibadettir. Ve dahi ibadetlerimiz bayramımızdır.