Her zaman belli bir tema içinde düzenlenmiş konserleri çok eğitici bulurum. Geçen hafta Asım Kocabıyık Anadolu Oditoryumu'ndaki konserde BORUSAN İstanbul Filarmoni Orkestrası'nı daimi şefleri Carlo Tenan yönetti. Solist, piyanist François-Frederic Guy idi. BİFO'nun bu konseri birkaç yönden ilginçti: Öncelikle tematikti, belli bir tema çevresinde düzenlenmişti. Programda Haydn, Mozart, Bartok Koday ve Brahms'ın yapıtlarını dinledik. Orkestra üyelerinin çok iyi tanıdıkları bir program olduğu belliydi. Bu yapıtlar BİFO'nun yeni yayımlanan dokuzuncu albümünde de yer alıyor. Topluluk şef Tenan ile giderek daha iyi anlaşmakta. Bunun kanıtı da giderek her konserin birbirinden başarılı olması.

Programda Haydn ve Mozart-Klasik dönemin büyük bestecileri; Bela Bartok ve Zoltan Kodaly 20. yüzyıl başının temsilcileri, son yapıt olarak çalınan Johannes Brahms ise 19. yüzyıl sonu bestecisi. İkinci yarının ortak paydası danslardı. Bela Bartok: "Dans Süiti Sz.77"; Zoltan Kodaly: "Galanta Dansları" ve en sonunda Johannes Brahms'tan 1. Macar dansı.

BORUSAN Orkestrası'nın dinleyicileri de artık iyi çalınan, nitelikli müzikten çok iyi anlıyor. Bir başka deyişle BORUSAN hazırladığı tanıtım kitapçıklarıyla dinleyiciyi de eğitiyor. Hemen herkes programları önceden okuyor, ne çalınacağını, kimin çalacağını, yapıtların kaç bölüm olduğunu bilerek salona geliyor.

Programları hazırlarken pek çok incelik göz önünde tutuluyor. Konserin ilk yarısında müzik tarihindeki Klasizm akımının öncülerinden Joseph Haydn'ın Orfeo ve Euridice Uvertürünü ve piyanist François-Frederic Guy solistliğinde W.A. Mozart'ın 22. numaralı Piyano Konçertosu'nu dinledik. Bazen yorumcular bestecilerin yazdığı özgün kadansları çalarlar. Bazen de bu konserde olduğu gibi başka bir bestecinin yazdığı kadanzı çalarlar. Bu kez 20. yüzyılın İngiliz bestecisi Benjamin Britten'ın (1913-1976) bu yapıt için yazdığı kadansı dinledik. Bir de "Kadans" açıklaması yapalım: İki anlama gelen bu sözcük eserin bitişinde yer alan akorlarla "karara varış" anlamındadır. İkincisi, yorumcu ustalık düzeyini sergilemek için konçertonun bölüm sonlarına doğru orkestradan ayrılıp kendi başına serbestçe başkasının yazdığı kadansları yorumlar. ağlar içinde bir yapıta birkaç bestecinin ayrı kadans yazdığı da görülmüştür. Yorumcu dilerse bestecinin yazdığı özgün kadansı çalar, isterse sonradan yazılmışlardan bir seçim yapar. Guy'nin çaldığı B. Britten kadansı gibi. Guy'nin tuşesindeki derinlik de uzun zaman kulağımızda kalacak.