Efendim merhabalar yine klavye giderine insan kostümlü çer çöp birikmiş. Toz beziyle müdahale edeceklerimizi neden yazı konusu yaptık.

İdeolojik bağırsakların dolanık halleri, midemizi şaha kaldırdı. Şunların ürüteçle yürüttüğü fikirlerine katlanmak zorunda olmayışımızın hürriyeti de şükür sebebi.

Develerin tellal pireler berber olduğu masallar, ürettikleri fıkraların ümüğüne yapışır o derece fantastik rögarlarımız var.

Yıllar önce Mine adlı boş yapıtımız, kümes anıtımız, zifir nakaratımız, salça tabancasıyla Türkçesine yedirdiği leziz rutubetini dindar insanların üzerine boca etmeye kalkışmış cevabını almıştı.

Hatırlayın dip köşesinden pikniğe giden insanları, çarşaflı kadınları, gerdanındaki işkembeler zincirine kelimeler dizerek hedef almış, sinekler yeni gübre kreasyonunu izlemek için köşesine konmuşlardı.

Kanalizasyon kazısından yazı adlı leş kesit şuradadır.

Don paça soyunmuş adamlar geviş getirerek yatarken, siyah çarşaflı ya da türbanlı, istisnasız hepsi tesettürlü kadınlar mangal yellemekte, çay demlemekte ve ayaklarında ve salıncakta bebe sallamaktadırlar. (...) kara halkımız kıçını döndüğü deniz kenarında mutlaka et pişirip yemektedir. Aralarında, mangalında balık pişiren tek bir aileye rastlayamazsınız.

İşte bunlar eksik nöronlarının yerine WC fayansı döşeyen elit salyacılar, parfüm şişesinin içine aynı karbonu salan yüksek ökçeli nallar, bağnazlığın şöminesi çatır çatır kuyruk yağı yakmayı yazı zannetti. Baktı ki ses yok kepazelikte el ayak arttırdı ve yıllar sonra bugün makamına yani kaplıca suyuna lavuk çorbası kıvamına geldi.

Bakın kendisine şu dırtlığı yazdım dörtlük olmak için sıfırdan yukarı bir karaktere sahip olması lazım dörtlük değil dırtlık.

Ne oldu aynada kikirdek gölge

Nefesli paçavra belleği batık

Ne oldu gıdıdan süzülen kibre

Astarsız yüzünde kaş neden çatık

Hazne dolmuyorsa değiştir leğeni