Zalimler ölüm tarlasını hep böyle sürecek değil ya,

Dalgınlığına geleceğiz silahların,

Arada bir yaşayacağız Anne,

Arada bir geri dönecek bombalar,

Füzeler boşluğa düşecek,

Bir derviş delirecek acıdan,

Hatırlanacağız..

Birimizi öldürmeyi elbet unutacaklar,

Döndüğümüzde kar yağacak portakal bahçemize

Çadırları ve çıplak ayakları görmek istemeyeceğiz,

Akıcı bir lisanla konuşacağız Rabbimizle,

Sadece özgür kalma duası

Toprağın libası,

İdris nebinin biçtiği hülleler kederli kefenlere analık ettiğinde

Hatırlayıp ağlayacağız ..

Hep bir ağızdan öldüğümüzde

Bir güvercinin kalem tutan kanadına

Yazılacağız

Elbet okuyacaklar..

Okullarda yine direneceğiz bizsiz yazılan tarihe

İşgal edilmemiş coğrafyalar kitabını unutacağız,

Mataralar tehlikeli sularla dolacak,

Gömlekleri ütüsüz çocukların yanında

Övmeyeceğiz annemizin yaptığı ekmekleri,

Boğazımızdan geçtiğinde ilk lokma

Dağılacağız Orta Doğuya

Radyoda okunurken adımızı kısaltacaklar

Bültenlere zaman kazandıracağız

Yine boş vereceğiz kağıtları ..

Olsun diyeceğiz

Yokluğumuzu elbet sayacaklar..

Evimize döndüğümüzde,

Şehit annelerimizin örtüsünü çırparak asarken babalarımız,

Ocakta boş yere kaynayacak sular,

Kurşun deliklerini madem ki yok edemiyoruz