"Geçici olarak servis dışı"... Kalıcı bir kepazeliğin alt başlığı...

Bir vardık bir yoktuk, evvel saman içinde kambur vicdan içinde doğrulmayan merhametin beli falan filan... Bazı insanları görünce direkt küllük aklıma geliyor... İnsan, kendini nereye döker Başka bir insana döke saça kendini taşır insan, acemi bir garson gibi servis kötü, sunum fecaat, kelimeler çiğ... Kibir için fırsatlar zinciri insan, kendini başkasının gerdanına allayıp pullayıp takar, kötülüğün tuttuğu aynada tazelenen makyajdır insan...

Okuduğumuzla kalsaydık bu kadar yaylanmazdık. Yerinde sayıyor olmanın şeytani şaşası sayılmamayı göze almak. İnsan, çiğ sütten çamur lapası, fazlasını koyarız kap kap başkasının gözüne. Efsane olduğunu düşündüğümüz bütün konuşmalar o çok konuşmalar, o koltuk kabartan abartma tozuna apışık yapış yapış bir bencillik üstencilik sermayesi. Eee sonuç, sonuç şu "Kibir hakikatin hasmıdır bizler de arayı düzeltmeye çalışan naylonlar..."

Nereye varacağım anlaşılmıştır. Sakinim izliyorum... Fazla sakinlik hiçbir şeye şaşırmıyor oluşumun kalıcı hasarı.

CHP diyeceğim yine mi siyaset diye guruldayacaksınız lakin kusura bakmayın bu bir siyaset değil rezalet.

23 Nisan Çocuk Bayramında çocuk mehter takımına siyaset yaptıkları taraflarını dönen diyeceğim hemen anlayacaksınız. Döndüler... Düşünsenize çocuğa sırtını dönen insan ezmeleri bunu protesto diye manşet azabı haline getiriyor.

Halkın parasını zevkine geviş mahsulü olarak kullanan dümbelek başkanlarına sırt dönmeyenler, çocukların mehter gösterisine hırt döndüler. Utanma kablosu bağlasak kısa devre hepsi! Mehter ya bu Ecdadın coşkulu Desturu, bunları mezarlık ibriği gibi arkalı önlü sıraya dizdi.

Dönme dolaplara bir taraflarını dönmeyenler, masumiyetin tarihini yaşatan çocuklara arkalarını döndü.