Başı olmayan bebeklere, vicdanı olan bedenler arıyorken bir de İsrail'in insan ezen ayaklarına ayakkabı giydiren ADİ DAS çıktı.

Öyle bir adilik!

Düşünün bebek öldürünce rahatladığını söyleyen tek bacaklı İsrail askerlerine özel ayakkabı tasarlayan ADİİİDAS!

Önce kanburger, sonra bol köpekli kahve markası, devamında bir leke çıkarmak için hayattan bin çocuk çıkaran beterjan markaları derken.. Ceninleri öldüren, 3 yaşındaki çocukları terörist diyerek kaçıran, ölmekten yorgun çocukların uçurtmalarını güvenlik tehdidi olarak gören kahperengi suratlı Netanyahu'nun ayağına kapandı ADİİdas.

...

Hiçbir zaman tarafsız bir gazeteci olduğumu söylemedim.

Hele ki böyle bir işgalin ortasında tarafsızlık İsrail'in leş adidasıdır.

Birilerinin salyasıyla gözlük camlarımı silmedim. Kalemiyle kelamı arasındaki mesafeyi ideoloji çöplüğüne döndürenlerin tellalı olmadım. Çamurla fikrini keseleyenlere su tutmadım. Ben bugün ve daima GAZZETECİYİM...

Gazze benim meselem değil diyen kazalı zigotların üreme hızından daha fazla çoğalması gereken bir şey var, o da vicdan.

300 bin insanın, 100 bin çocuğun öldüğü bir toprağa sağır olabilmek için Netanyahu'nun kulak çöpü olmak lazım. Kendi evlatlarını sarmak için çiçekli bornoz arayanların, orada evladını sarmak için kefen bile bulamayan anneleri görmemeleri beni şaşırtmıyor... Aramızdaki bu irin torbaları, beynimizin İsrail'i! Kalbimizdeki Gazze'yi de işgal etmeye çalışıyorlar...

İsrail askerlerine vitaminler ve moraller vermeye çalışan bazı firmaları boykot edişimiz niye sizi rahatsız ediyor! İçinde kopmuş bebek parmakları olan kanburgeri yemek istemiyor oluşumuz, sizin karnınızı neden ağrıtır!

Yudumladığınız bol köpekli kahvenin kokusu, size keyifli pazarlar dileyen sefil yüzlerin aynası. Cephede değilseniz bile o kafedesiniz... Oralarda kafa dinleyecek olmanızın hırsı, kaç bebeğin bedenini kafasından ayırdı Cevap, "Gazze benim meselem değil"...