Türkiye'de resmi verilere dayanarak politika üretemezsiniz. Söz gelimi TÜFE oranları sürekli tartışılıyor. İTO geçinme endeksi yıllık verileri, TÜFE oranından önceleri on yüzdelik puana kadar, şimdilerde 5 yüzdelik puana kadar yüksek çıkıyor. Oysaki konut dışında İstanbul en pahalı şehir değil, konutu da katarsak diğer şehirlere göre az bir fark var. Bazı aylarda TÜFE oranı diğer şehirlerde daha yüksek çıkıyor. Elbette İstanbul TÜİK TÜFE içinde de yer alıyor.
En önemli sorun işsizlik verilerindedir.
ILO'nun 2026 yılının tamamı için dünya ortalaması enflasyon tahmini yüzde 4,9, düşük gelirli ülkeler ortalaması için yüzde 5,3, üst gelirli gelişmekte olan ülkeler için ise yüzde 5,4'tür.
Buna rağmen Türkiye'nin yaşamakta olduğu ekonomik sorunları da dikkate alırsak, Üçüncü çeyrek yüzde 8,1 işsizlik oranı çözülebilir bir orandır. Ama keşke bu oran fiili durumu yansıtmış olsaydı. Yansıtmıyor.
Neden
Bugün 2026 III çeyrek verilerini, dört yıl öncesi 2022 işsizlik verileri ile karşılaştırırsak;
2022 III çeyreğinde TÜİK'in açıkladığı işsiz sayısı 3 milyon 433 bin kişi idi. Buna mukabil TÜİK'in işsiz kabul etmediği, İş bulma umudunu kaybetmiş olduğu için iş aramayanlarla, iş aramıyor ve fakat iş bulsa işe başlayacak olanların toplamı 2 milyon 790 bin idi. Yani TÜİK'in kabul edip açıkladığı işsiz sayısı daha yüksek idi. 2026 yılının II çeyreğine geldik, bu dört yılda TÜİK'İN açıkladığı işsiz sayısı 563 bin kişi azaldı ve 2 milyon 870 bin kişiye geriledi. Buna karşılık TÜİK'in işsiz saymadığı iş aramayan işsizlerin sayısı tersine 2 milyon 253 bin kişi artarak 5 milyon 43 bine yükseldi. 2022 de TÜİK'in açıkladığı işsiz sayısı fazla idi, 2026 da iş aramayan işsizlerin sayısı açıklanan işsiz sayısının iki katına çıktı.Ne oldu da iş aramayan işsizler bu son dört yılda bu kadar arttı

17