İtibar da kayarken...

Herhangi bir belediye gençlere hangi hizmetleri sunabilir

Akla hemen gelen şunlar: Kütüphane, spor salonu, meslek atölyesi, burs... Ya da iş bulmalarına yardımcı olacak eğitimler, imkânlar.

Bunların hepsi mümkün ve nitekim birçok belediye bu alanlarda güzel hizmetler veriyor. Eğitim akademileri, gençlik merkezleri ilgi görüyor.

Ankara'da, Çankaya Belediyesi ise gençlere aktivite olarak "Toplu Reels İzleme Etkinliği" düzenledi.

Yanlış okumadınız. Belediyenin Gençlik Merkezi, 18-35 yaş arası gençleri 8 Kasım Pazar günü reels izlemeye davet etti. Yapılan duyuruya göre önceden belirlenmiş videolar dev ekrana yansıtılacak, gençler hep birlikte izleyip puanlayacak, program sonunda da en yüksek puanı alan içerik "favori video" seçilecekti. Katılım ücretsizdi ve kontenjan sınırlı tutulmuştu.

Davet metni şöyleydi: "Evde tek başına saatlerce Reels kaydırmak yerine, Çankaya Gençlik Merkezi'ne gel hep birlikte izleyelim!"

Duyuru sosyal medyada tartışıldı. Çankaya'da yaşadığını söyleyen bir vatandaşın basına yansıyan yorumu şöyleydi: "Çağa ayak uydurmak bu değil."

Sahi hangi çağdayız

Bir kere "çağ" denilen zaman aralığını yitirdik. Çağı yaşadığımızı sanarken çağın gerisinde kaldığımızı fark edemeyecek kadar da kaybolduk.

Bu arada etkinliği savunanlar da oldu. Kimine göre bu, kent yalnızlığının, birlikte bir şey izleme ihtiyacının, değişen içerik tüketim alışkanlıklarının şahane bir örneğiydi. "Gençler zaten bunu yapıyor, hiç değilse bir araya gelsinler" deniyordu.

Teşhis doğru görünebilir. Ancak reçetenin yanlış olduğunu söylemek zorundayız.

Bir araya gelmek yalnızlığı bir süreliğine de olsa giderebilir. Peki, o buluşma gençlere birbirleriyle ilişki kurabilecekleri nasıl bir alan açıyor Ekrandan başlarını kaldırmaları için ne sunuyor

Amacım belediyeyi yerden yere vurmak ve reels izleme etkinliğine giden gençleri eleştirmek değil. Burada çok daha büyük bir sorun var.

Siyaset ve siyasetçiler sosyal medya kaynaklı ciddi bir savrulma yaşıyor.

Belediye aslında toplumdaki problemi görmüş. Gençlerin evde, tek başına, saatlerce ekran kaydırdığını biliyor. Çözüm olarak da daha büyük bir ekranda izlemeyi sunuyor.

Sigaranın zararlarını bilerek "evde tek başına içme, gel hep birlikte içelim" demek gibi bir şey aslında. "Yalnızlığı kalabalıklaştırmak" tam olarak budur.

Geçen hafta TGSP'nin "Türkiye'nin Gençleri 2026" araştırmasının sonuç toplantısındaydım. Pazar günü bu verilere değindiğim bir yazı da yazdım. Gençlerin dertleri ortada: Gelecek kaygısı, iş, aidiyet, kendini yalnız hissetme ve anlam arayışı.

Böyle bir tablo karşısında bir kamu kurumunun sunduğu çözüm, gençleri sorunlarıyla birlikte bir salona kilitlemek değil de nedir

Her şehre, her ilçeye gençlik merkezleri neden kuruluyor

Gençler bir araya gelsin, öğrensin, yeteneklerini keşfetsin, isterse üretsin diye. Kendini bir yere ait hissedebilsin, yeni insanlarla tanışsın, hayatında yeni bir kapı açılsın...

Kitap okutursun, münazara grupları kurarsın. Tiyatro dersleri verirsin. Gönüllülük projeleri yaparsın. Çağa ayak uydurmak için yapay zekâ eğitimleri verirsin, üzerine istersen reels de çektirirsin. İçerik üretmeyi, medya okuryazarlığını, algoritmaların neyi neden önümüze getirdiğini tartışırsın.

Hatta o kısa videoları birlikte izleyip şu soruları da sorabilirsin: Buna neden güldük Bu içerik neyi normalleştiriyor Bir sonrakini izleme isteği nereden geliyor Telefonu elimizden neden bırakamıyoruz

Ama "gel, başkalarının ürettiği içerikleri birlikte tüketelim" demek, gençlere "senden beklediğimiz sadece ekrana bakman" demektir.

Belediyeler şirket değil. Başkanlar da fenomen hiç değil. Belediyeler vergilerle ve milletin emanetiyle çalışan kamu kurumları. Haliyle yapılan her duyuru, topluma "ben bunu önemsiyor ve benimsiyorum" demenin de ilanıdır.

Çankaya özelinde ise durum daha da çarpıcı. Sıradan bir ilçe değil. Başkentin kalbi. Bakanlıkların, büyükelçiliklerin, üniversitelerin ev sahibi. Kendini hep "örnek belediyecilik" iddiasıyla anlatıyor.

Tam da burada siyasetin itibarını hedef alan bir durum söz konusu. Gençlere yön göstermesi gereken kamu kurumu yönlendirmelere kapılmış bir yapıya dönüşmüş oluyor.