Enflasyon, Türkiye ekonomisinde kronikleşmiş yapısal sorunlardan birisidir.

Popülist politikalar, bütçe açıklarının para basılarak finanse edilmesi, yapısal ekonomik sorunlar, dış ekonomik şoklar, siyasi ve ekonomik istikrarsızlıklar gibi nedenler yüksek enflasyonun kronikleşmesine yol açmıştır

Son yarım asırlık dönemde enflasyonun kısa bir tarihçesine bakacak olursak ilginç detaylar öne çıkmaktadır.

1970-1979 dönemi başında tek haneli rakamlarla başlayan enflasyon, 1973-1979 petrol krizleri ve Kıbrıs Barış Harekâtı sonrası uygulanan ambargolarla birlikte tırmanışa geçmiş, dönemin sonunda yüzde 50 sınırını aşmıştır.

1970'lı yılları enflasyon ortalaması yüzde 24,11 olarak gerçekleşmiştir.

1980 yılında 24 Ocak kararları ile girilen yönem dönem, kronik yüksek enflasyon dönemi olarak tanımlanmaktadır.1980 yılında gerçekleşen 115,6 oranındaki enflasyon zirve yapmıştır.

1980'li yılların enflasyon ortalaması ise yüzde 53.22 oldu.

1990'lı yıllarda ise kamu açıklarının merkez bankası kaynaklarıyla fonlanması, siyasi ve ekonomik istikrarsızlık nedeniyle enflasyon kemikleşmiş ve 1994 krizinde yüzde 125,5 ile tarihi zirvesini görmüştür.

1990'lı yılların enflasyon ortalaması yüzde 79,21 olarak gerçekleşmiştir.

Enflasyonun üç haneli rakamlarını gördüğü iki kritik yıl olan 1994 (yüzde 125,5) ve 1980 (yüzde 115,6), Türkiye ekonomisinin en büyük kriz ve yapısal değişim yıllarına denk gelmektedir.

2001 krizi ise, bu istikrarsız dönemin en önemli simge yılı oldu.

2001 krizi sonrasında uygulanan politikalar, AK Parti'nin iktidara gelmesiyle sağlanan siyasi istikrar enflasyonun düşüş trendine girdiği bir dönem oldu.

2004-2016 arasındaki dönem, Türkiye'nin son yarım asırda enflasyonla mücadelede en başarılı olduğu ve fiyat istikrarını yakalandığı ve tek haneli enflasyon dönemi dönem olarak öne çıkmaktadır.