Bugünkü makalem, bu konuda art arda yazdığım üçüncü yazı.

Türkiye Cumhuriyeti'nde hukuksuzluk devam edemez...

ünkü Türkiye Cumhuriyeti'nde hukuk, Cumhurbaşkanı'nın ve milletvekillerinin ettikleri yemine göre, onların namus ve şereflerine emanet edilmiştir.

***

Yemin, kökünü esas olarak inançtan, ahlaktan alır.

Hukukta da yeri vardır.

Siyasetteki yeri ise hem inanca hem ahlâka hem özel ve genel hukuka hem de anayasa hukukuna dayalıdır.

***

Önce çok kısaca yemin, namus ve şeref sözcüklerinin anlamlarını (Türk Dil Kurumu Sözlüğü, 7. Baskı) anımsayalım:

Yemin: Ant. Yemin (billah) etmek: Allah adına ant içmek.

Namus: 1) Bir toplum içinde ahlak kurallarına karşı beslenen bağlılık.

2) Dürüstlük, doğruluk.

3) İffet.

Şeref: Onur. 1) Başkalarının gösterdiği saygının dayandığı kişisel değer.

2) Erdem, gözüpeklik ve yetenekle kazanılmış iyi şöhret.

***

Şimdi Anayasa'daki milletvekili yemininin metnine, TBMM Genel Kurulu ve Millet önünde edilen yemine bakalım:

Anayasa madde 81; milletvekili yemin metni:

"Devletin varlığı ve bağımsızlığını, vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü, milletin kayıtsız ve şartsız egemenliğini koruyacağıma;

hukukun üstünlüğüne, demokratik ve laik Cumhuriyete ve Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı kalacağıma;

toplumun huzur ve refahı, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde herkesin insan haklarından ve temel hürriyetlerden yararlanması ülküsünden ve Anayasaya sadakattan ayrılmayacağıma;

büyük Türk milleti önünde namusum ve şerefim üzerine and içerim."

***

Sıra Cumhurbaşkanı'nın TBMM'de, millet ve tarih huzurunda ettiği yemine geldi.

Anayasa'nın 103'üncü maddesine göre Cumhurbaşkanı yemin metni:

"Cumhurbaşkanı sıfatıyla,

Devletin varlığı ve bağımsızlığını, vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü, milletin kayıtsız ve şartsız egemenliğini koruyacağıma,