İktidar, ülkenin bütün kaynaklarını bitirdiği için gücünü yitirdikçe toplumu, aklın, mantığın ve siyasetin kabul edemeyeceği biçimde birbirine zıt olan iki ters yöne doğru zorlamaya başladı:

1) Bir yandan, "Açılım ve Barış Süreci" etiketiyle, yirmi yıldır hain ve katil olduğunu ilan ettiği, Lozan'ı ve üniter devleti açıkça reddeden terör örgütü PKK ile müzakerelere girişiyor, topluma sözde "Terörsüz Türkiye, Demokratik Rejim, Barış" baskısı yapıyor...

2) Öte yandan "Demokratik Rejimin" en önemli koşulu olan Ana Muhalefet Partisi niteliğindeki "CHP"yi abluka altına alıyor, hem Cumhurbaşkanı adayı olan Ekrem İmamoğlu'nu hapse atıyor, hem partiyi kapatma davası açıyor, hem de CHP'li belediyeleri "Suç Örgütü" olmakla suçlayarak Belediye Başkanlarını ve görevlerini yapmaktan başka suçları olmayan birçok bürokrat ve teknokratı hapse atıyor.

Özetle, "Demokrasi ve Barış getiriyorum" diyerek Demokrasi'yi ve Barış'ı yok ediyor.

Ve üstelik bunları, insanları geçim sıkıntısına sokarak ve hapse atarak, zorla yapıyor!

***

İktidar medyayı kontrol ederek ve insanları hapse atarak toplumu susturduğu için belki tam fark edilemeyen bu çelişkiyi bireylere indirgeyerek şöyle özetleyebilirim:

Bir kişiyi (yani toplumu) aralarına almış olan bir grup (yani iktidar) bir yandan "Biz Barışçıyız, Demokratız, Barış iyidir, Demokrasi iyidir" diye bağırıyor, öte yandan onu sürekli olarak dövüyor, ağzını burnunu kırıyor ve üstelik aç bırakıyor ve hapse atıyor!

***

Bu yazıda, toplumu zıt yönlere çeken ve zor kullanılarak yapılan bu çelişkili politikaları vurgulamak için örnekler vermeyeceğim.

ünkü "Süreç" konusunda ABD, PKK, DEM, AKP, MHP sözcüleri ve temsilcileri tarafından yapılan söylem ve eylemlerin hepsi medyanın ve devlet kurumlarının kayıtlarında ve arşivlerinde.