Garip bir ülke olduk vesselam. Kanunlar, kuralar, doğrular, ahlaki değerler bir kenara atıldı. Herkes kendi doğrularını savunur oldu.

Mesela...

Belediyelerdeki vurgun ve talanlara çok sert tepki gösterenler, bir benzerini yapmayı kendilerine hak görüyorlar. Hatta bunun için kapı kapı gezip destek bile arıyorlar. Bize de mesajlar gönderip, yanlışa, hukuksuzluğa omuz vermemizi isteyebiliyorlar. "Olur mu öyle şey" dediğimizde de saldırıya geçiyorlar.

"Hobi Bahçeleri" denilen garabetten bahsediyorum...

Verimli tarım arazilerini işgal etmek, oralarda yapılaşmaya gitmek, dün de yasaktı, bugün de yasak. Ama üzüm üzüme baka baka karardı. "O yapıyorsa, ben niye yapmayayım" anlayışı ortalığı sardı. Köylü para kazanma derdine düştü, tarlalarını sattı. Rant peşinde koşanlar ortaya çıktı, oraları parselleyip, parselleyip üzerlerine yapılar kondurdu; vatandaşa sattı.

O güzelim verimli tarım arazilerinin üzerinde garip yapılar oluştu. Ülkenin ve milletin geleceği darbelendi.

Üstelik bu kanunsuzluğa her kesimden insanlar bulaştı. O hukuka aykırı kanunsuz hobi bahçelerinin önüne "hukukçular kooperatifi" yazanlar bile oldu. Hiç unutmuyorum, yıllar önce traktörle tarla sürerken, geçmişte çok üst düzey yargı organlarımızın birinin başında bulunan bir isim, önüme geçip durdurdu. "Değerlendirelim burayı" dedi. Ranttan bahsetti. Tabi gerekli cevabı da aldı. Kovmaktan beter ettim. Zaten kaçarak gitti...

Köy sakinleri iyi bilir bu hikayeyi.

"Ne var bunda" diyorlar...

Ne yok ki...

Tarım ve hayvancılık, stratejik sektörlerden biri! Bütün Dünya üzerine titriyor. Bizde ise hoyratça, acımasızca yok ediliyor. O güzelim verimli topraklar, sadece zevk, eğlenmek ve mangal yakmak için yok ediliyor. Adı üzerinde yapılanların adı Hobi Bahçesi!

Yetmiyor, bu kadarla da kalmıyor: Oralara su sağlamak için vahşi ve izinsiz sondajlar yapılıyor. Su çıkarmak için yüzlerce metre aşağı iniliyor. Yeraltı suları çekiliyor, kuyular kuruyor. Doğanın dengesi bozuluyor. Sulu tarım ve hayvancılığa bir darbe de bu şekilde vuruluyor.