İktisatçılar arasında da "en kötü ekonomi politikasını kim uyguluyor" diye bir anket yapılsa, Trump ön sıralarda çıkar. İktisatçılar derken bizim hocaları değil uluslararası şöhrete sahip olanları kastediyorum. Nobel'li iktisatçı ve New York Times köşe yazarı Krugman'ın, Trump ikinci kez başkan seçilmeden önce yazdığı "Trumpflasyon Korkusu" başlıklı makalesini kesip saklamıştım. Krugman yazısında, Trump'ın ekonomiye Merkantilist perspektiften baktığını söylüyordu. Merkantilizmi de "dış ticaret fazlası vermeyi 'kazanmak', dış ticaret açığı vermeyi 'kaybetmek' diye görmektir" şeklinde tanımlıyordu. Trump, ekonomiyi böyle gördüğü için seçilirse, ABD'nin ticaret açığını daraltmak amacıyla gümrük tarifelerini yükseltecektir. Ayrıca ihracatın artması için doların değer kaybetmesi gerekir düşüncesiyle faizi indirmesi için FED'e baskı yapacaktır diyordu. Bu yüzden ABD'de enflasyon yükselecektir öngörüsünde bulunmuştu. Sonuçlara bakalım: 2025'te dolar endeksi düşmüş ABD doları %10 değer kaybetmiştir. Tarifelerin yükselmesine rağmen 2025'te ABD'nin dış ticaret açığı daralmamıştır. Ayrıca 2024'te %2.95 olan enflasyon da %2.7'e inmiştir. 2026'da da %2.2'ye düşmesi bekleniyor. Koskoca Krugman'ın "kısa vadeli" kestirimi tutmamış. Not: Yanılan iktisatçının halinden en iyi diğer iktisatçılar anlar.

NEO-MERKANTALİZM

Financial Times'ın başyazarı Martin Wolf'un 19 Ocak 2026'da yayınlanan "Neo-merkantilizmin tehlikeli zaferi" makalesini görünce Krugman'ın iki yıl önceki yazısını tekrar okudum. Wolf, diplomatik bir dille de olsa, Trump'ı güzel işleyen "neo-liberal" ekonomik düzeni "devletçi/müdahaleci" yaklaşımlarla altüst etmekle suçluyor. Financial Times'ın üç ayrı yazarı da ortaklaşa kaleme aldıkları bir makalede Trump'ı "Maocu" (Komünist Çin'in kurucusu Mao) olmakla itham ediyor. Anlaşılan önümüzdeki aylarda epey "merkantilizm" muhabbeti yapacağız. Bu konunun iktisat gündeminin bir numaralı tartışma konusu haline gelmesine sebep, Trump'ın ABD'nin yıllık trilyon dolar düzeyinde seyreden ticaret açığını kapamak için ekonomiyi otomatik pilottan çıkarmak istemesidir. Ama kök sebep bu değildir. Kök sebep Japonya ile başlayan Çin ile doruğa çıkan "Asya Pasifik" ülkelerinin Avrupa ve Kuzey Amerika ülkelerini geride bırakmasıdır. Daha doğrusu Doğulu ülkelerin bunu Batılı iktisatçıların