Mahallenin tektekçisinde Anadolu turu

Ebru Erke
Bugün
4

Caddebostan'da yeni açılan 2Tek Alaf, eski İstanbul'un ayaküstü bir tek içilip iki laf edilen tektekçilerini bugünün sofrasına taşıyor. Murat Deniz Temel'in menüsünde işkembe elle yeniyor, kuzu bacon'la pide yapılıyor; her tabağın ardındaysa başka bir şehrin hikâyesi var.

Bir bar, üç-beş tabure, tezgâhta patatesle yumurta... Eski İstanbul'un tektekçileri, işten çıkanların eve dönmeden uğradığı, bir tek içip birkaç lokma atıştırdığı küçük mahalle duraklarıydı. Murat Deniz Temel'in 2Tek Alaf'ı kurarken peşine düştüğü şey bu mekânların yarattığı aidiyet hissi. Kuruçeşme'den sonra açılan Caddebostan şubesine haftada 4-5 kez giden müdavimler var. Şef yeni bir yemeği onlara tattırıyor, fikrini soruyor; kimi zaman dükkân komşularına bir kayıntı ikram ediyor. "İşte mahallenin tektekçisi demek bu" diyor.

Bu rahatlığın arkasında hesaplanmış bir tasarım var. Eşi Tuba Yazıcı Temel, Emre Kuzlu ve I-AM Mimarlık'la taburenin yüksekliğinden minderin kalınlığına, tabakların altına serilen gazete kâğıdından ayakta atıştırma alanına kadar her ayrıntıyı düşünmüşler. Ama en anlamlısı çay bardağı. Levent Kömür'ün desteğiyle yürüyen araştırmada, Vefa Zat'ın oğlu Erdir Zat'ın da katkısıyla 10-12 örnek arasından eski meyhane sofralarını hatırlatan bardak seçilmiş. Bugün 2Tek'in imzası gazete kâğıdıyla o bardak. Caddebostan'da bu ikiliye meşe odunu kokusu ekleniyor. Kuruçeşme'yle ruhu aynı, ateşin mutfaktaki varlığıysa daha belirgin.

Haberin Devamı

Asıl merak uyandıran Anadolu'nun birbirinden uzak sofralarının burada nasıl buluştuğu. Murat'a göre her şehrin kendine özgü bir 'anason sofrası' var: Urfa'da kuyrukyağı ve ciğer, İstanbul'da lakerda, Ege'de otlar ve hardal, Mersin'de haşlanmış fıstık ve yengeç, Karadeniz'de palamut ve hamsi. Menü bu düşüncenin peşinden gidiyor: Muğla'nın zeytinyağında kızarmış sebzeli yoğurtlaması, Konya'nın yağ somunu, Tarsus'un sumaklı humusu, Antakya'nın öccesi, Anamur yaylalarının keçi deri tulum peyniri, bazen de Antalya'nın hibeşi. Bir kahvaltılık meze olabiliyor; bir bölge yemeği bambaşka bir sofraya taşınabiliyor.

Murat'ın yaklaşımı geçmişi romantikleştirmek değil. Anadolu'daki birçok tarifin yoklukta, elde kalanı değerlendirmek için doğduğunu; geleneksel olmanın tek başına lezzet garantisi vermediğini söylüyor. Bir ürün önce sahada dikkatini çekiyor, sonra mutfakta ateşle buluşuyor. Tedarik sürekliliği sağlanırsa birkaç hafta misafirlere ikram edilip masadaki karşılığı ölçülüyor. Menüye ondan sonra giriyor. Yerellik burada bir etiket değil, sınanan bir mutfak kararı.

Haberin Devamı

Caddebostan'a özel işkembe cipsi bunun en eğlenceli örneği. Önce işkembe çorbası hazırlanıyor; suyuyla yapılan kızartma hamuruna ince doğranmış işkembeler batırılıp çıtırlaştırılıyor. Çorbanın terbiyesi de sos oluyor. Kaşıkla içilen çorba, elle yenen bir lokmaya dönüşüyor. Şefin diğer imzası kuzu bacon pide: Et 3-4 gün tuz ve şekerde bekliyor, preslenip tütsüleniyor, yağ ve et katmanları ince dilimlenerek pideye yerleşiyor. Yaklaşık bir haftalık emeğin ürünü.