BAZI bilge dostlarım vardır ki eski deyimle müktesebatınıyaşadıkları toplumla cömertçe bölüşürler.

İşte sevgili dostum İlber Ortaylı böyle biriydi. Tarih onun için bir yaşama kaynağıydı. Çünkü ona göre hangi alan olursa olsun tarihi geçmişini bilmeden doğru bir kanaate ulaşamazsınız.

Alçakgönüllü kelimesini çok severim, çünkü onlar bildiklerini bölüşmekten, karşısındakini bilgi ortağı yapmaktan hazların en büyüğünü duyarlar.

Onun gibi bilge kimliğine erişmiş olanlar karşısındakini küçümsemezler; aydınlatırken karanlığı boğarlar.

Ülkesini seven bir insan onu eleştirirken yukardan bakmaz, yurttaşlığın onurlu sorumluluğu bölüşmenin can alıcı noktasıdır.

İlber'in konuşma tavrında, tarzında bilgisini hazmetmiş bir tavır dikkatinizi çekmiştir. Öğretirken sizi de öğrenmeye çalışır. Nice öğrenci yetiştirmiştir, onda okuyanlar bilgisini veriş biçiminden övgüyle söz ederler. Sorularınızı cevaplandırırken küçümsemeyen zekice eleştiri kıvılcımını da bir dost sohbeti lezzetinde verir.

Onun kitaplarını okuyanlar bilginin, bir çok yeni yorumun sunuluşunun nasıl yapılacağını fark ederler. Türkiye'nin bütün meseleleri hakkında derin bilgisi vardır, onu okurlarına usta bir yazı kıvamında verir.

Onu dinleyenler, kitaplarını okuyanlar Türkiye'deki meselelerin çözümü konusunda kaynak bilgiler edinirler.

Her Türk vatandaşı, iki başlık altındaki kitaplarını mutlaka okumalıdır.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk, Cumhuriyet'in İlk Yüzyılı kitapları mutlaka okunmalıdır. Bu konuda temel kitaplardandır.
Tarihe evrensel bakış onun yöntemlerinden biriydi. Tarih bilgisi herkes için kendini tanımak açısından da zorunludur.

Yazısı kadar konuşması da lezzetliydi.

Bir yıl TÜYAP Kitap Fuarı'nda birlikte bir konuşma yapmıştık, dinleyici ile arasındaki bağı nasıl kurduğu konusunda, onu dinlediyseniz o yanını tanırdınız.