"Generallerin Planı" Boşa Çıkıyor: Bir Halk Direnişi

Kuzey Gazze komutanı İzzettin el-Beyk'in hazırladığı savunma iktisadi, ictimaî, askeri ve istihbari detaylar içeriyordu. En önemli noktası Güney ve Kuzey arasında asker ve malzeme sevkiyatının aksamaması üzerine kurulmuştu ve öyle de oldu. Kuzey savunması o kadar çetindi ki direniş üst üste genç fidanlarını şehit veriyordu. Şehit düşen mücahitlerin yerini doldurmak için sürekli güneyden kuzeye gençler cepheye akın ediyordu. Öyle ki aileler bir biri ardına oğullarını kuzeye göndermişti. Tüm evlatlarını kuzeyi savunmak için şehit veren aileler bulunuyordu. Bombaların ve alevlerin arasına koşan bu gençlerin çoğunun mezarı bile olmadı. Bu konuda yaşanmış bazı tabloları misal verebiliriz:

Altmış iki yaşındaki Subhiye Teyze (Subhia Salama Jundia) ardı ardına dört evladını şehadete uğurladı. Küçük oğlu Musab, Aralık 2023'te henüz yirmi yaşındayken şehit düştü. Ardından altı ay sonra en büyük oğlu Munzir (37 yaşında) şehit düştü ve geride dul bir gelin ve beş yetim bıraktı. Munzir'in şehadetinden on dört gün sonra Ahmed'in (27 yaşında) şehadet haberi geldi. Temmuz 2026'da ise Muhammed'in çadırdan çıkarken İsrail uçakları tarafından suikastla şehit edildiği haberi ulaştı. Muhammed geride iki yetim bıraktı. Subhiye anne, mülteci çadırlarında çocuklarının haberini alan annelerden sadece biriydi. Şimdi yokluk içinde geriye kalan yetimlere hem annelik hem babalık yapmaya çalışıyor.

Elli yedi yaşındaki Besime Abla (Basma Abu Al-Abla) 29 Eylül 2024'te Kuzey Gazze'deki Ümmü'l-Fehm okulunun bombalanmasında sırasında oğlu Nidal'ı şehit verdi. Nidal kuzey Gazze'deydi. İsrail bombardımanı sonucu Besime, küçük çocukları alıp Güney'e göçmek zorunda kaldığı için oğlunun na'şını hiç göremedi. Daha Nidal'in acısına alışamadan üç ay sonra ikinci oğlu Ömer'in de Gazze'nin kuzeyinde şehit edildiği haberini aldı. Ardından üçüncü kayıp geldi; Gazze'de "Generallerin Planı" kapsamında insanların hayatını felç eden kıtlığın en şiddetli olduğu dönemde oğlu Tâmir şehit düştü. Tâmir şehadetinden sadece üç ay önce evlenmişti.

Odalar Türbe; Duvarlar Mezar Taşı Oldu!

Hanyunus'ta, Cebaliye'de ve Zeytin mahallesinde yaşanan direnişi anlatmaya satırlar yetmez; hikâyesini kurgulayabilecek senarist bulunamaz; filmini çekebilecek bir yapımcı çıkamaz. Cebaliye'nin her metresinde bir öykü bulunmaktadır. Bu kahramanlık öykülerinden bir tanesi şudur:

19 Ocak 2025 sabahı ateşkesin ilk saatlerinde Gazzeli Gazeteci Ahmed [Ahmad Hossam], güneyden Kuzey'e geçenler arasındaydı. Herkesin amacı, cephedeki evlatlarına ulaşmaktı. En azından cesetlerine ulaşmak, defnederek acılarını bir an olsun dindirmek istiyorlardı. Enkazlara koşuyorlar ve buldukları her cesedin yerini ve resmini paylaşarak –hala hayatta olan bir yakını varsa- haber almasını istiyorlardı.

Gazeteci Ahmed, Cebaliye'de yıkılmamış bir odanın içinde, gömülenlerin kimliklerini belirten bir işaret bırakılmış iki mezar bulmuştu. Gazeteci sosyal medya hesabında o anı görüntüleyip şunları yazdı: "Gazze'nin kuzeyindeki Fâlûcâ Muharebesi'nin kahramanları Muhannad Yasser Musa ve Musa Kabaja'nın, düşmana ağır kayıplar verdirdikten sonra mezarlarını böyle buldum. Mücahit kardeşleri onları odanın içine ancak defnedebildiler ve savaşmaya devam ettiler. O mücahitlerden geriye kimin kaldığına dair hiçbir bilgi yok." Gazetecinin çektiği görüntülerde iki şehidin silah arkadaşlarının duvarı bir mezar taşı gibi kullandığı ve odadaki şehitlerin adlarını –belki birileri bulur umuduyla- buraya nakşettikleri görülüyordu. Kuzey'deki savaşın dehşetinden ve sürekli tepelerinde gezip kayıt alarak yer tespiti yapmaya çalışan dronların şerrinden dolayı iki şehidi açık bir araziye götürüp defnedememişlerdi. Kurşun delikleri bulunan beyaz duvarda şu cümleler yazılıydı: "Fâlûcâ Cengi'nin Kahramanları: Muhannad Yasser Musa (Solda) ve Musa Velîd Kabaja (sağda). 31 Aralık 2024 günü Aksa Tufanı Muharebesi'nde şehit düştüler."

Kireçli Duvarda Bir İsim: Muhanned

Muhanned'in hikâyesi tek başına Cebâliye savunmasını özetleyebilir. Cebâliye savunması sırasında Muhannad'in bulunduğu bölge Siyonistler tarafından kuşatıldı. Şehadete çok az bir süre kalmıştı. Muhannad son bir ses kaydı çekerek ailesine gönderdi. Ses kaydı, Generaller Planı'nın Kuzey'i boşaltma stratejisini net olarak özetliyordu. Gayet sakin bir şekilde ve Allah'a tevekkül ederek şu sözleri söyledi ve bir marş okudu:[1] "Bizi kuşattılar ve insanlar güneye doğru yola çıktı... Şimdi biz de şehit olmak üzereyiz. Allah'ın huzuruna çıkarken Merhaba! Allahım Merhaba! Merhaba Cennet!"

"Anacığım! Firakıma üzülme; zira cihat topraklarına doğru yola çıktım.

Hadi, sil gözyaşlarını! Zira Yahudileri püskürtmek için yola düştüm.

Affet beni babacığım, cihada vuruldum! Allah'ın kullarını himayeye çağırdı beni Dinim!

Çünkü Haçlı ordusu azgınlıkta haddi aştı! Din kardeşlerimi ise –görüyorum- uykudalar!"

Şekil 1 Şehit Muhannad (solda) ve Şehit Musa (sağda)

Bir Baba ve Bir Ordu: Cebâliye

Muhannad'in ve Cebâliye'yi savunan arkadaşlarının kahramanlık öyküsü aslında burada yeni başlıyor. Muhannad, Cebaliye'yi savunan beş erkek kardeşten biriydi. Babaları Yâsir (Yasser Muhammed Harb Musa) halk arasında "Ebu Ahmed" olarak anılmaktaydı. Çünkü en büyük oğlunun adı Ahmed idi. Hamas hareketinin siyasi liderlerinden biri olan baba Yâsir, Gazze İslam Üniversitesi'nde hadis hocası olan Prof. Dr. Nizar Reyyân'ın da bacanağıydı. Yâsir'in ailesi, Gazzeliler arasında çok sevilirdi. Her hayra koşar ve her hayırlı çalışmaya öncülük ederdi. Fakirleri doyurur ve gençlere sahip çıkardı. Bu ailenin tüm fertleri, İslam'ı yaşamaya özen gösteren kişilerden oluşuyordu. Baba Yâsir, Aksa Tufanı sırasında bulunduğu yerin İsrail tarafından bombalanması sonucu 18 Mart 2025 tarihinde şehit düştüğünde altmış üç yaşındaydı. Ancak bir babanın yaşayabileceği en büyük dramı görmeden de bu dünyaya veda etmemişti. Tam beş oğlu ardı ardına Cebaliye savunmasında şehadete ulaştı. Beş oğlunun şehadet haberini aldıktan sonra kendisi de oğullarına katıldı.

Yâsir'in birinci oğlu Ahmed, 1988 yılında Cebaliye'de doğdu. Uluslararası ilişkiler mezunu olup yüksek lisans yaptı. Evliydi ve üç çocuğu vardı. "Ebu Abdullah" olarak tanınırdı. Kassam özel kuvvetler mensubuydu. Babasının kişisel korumalığını ve sekreterliğini de o yapardı. Aksa Tufanı sırasında işgal altındaki topraklara geçip operasyona katılmıştı. İsrail ordusunun en güçlü özel harekât merkezi olan Zikim kibutzunu basan mücahitlerdendi. Aksa Tufanı sırasında 8 Kasım 2023 günü Cebaliye'yi savunurken şehit düştü.