GEÇTİĞİMİZ günlerde size Troya kazılarının efsane başkanı Manfred Osman Korfmann'ın hüzünlü hikâyesini yazmıştım.

Almanya'daki mezarı, 20 yıllık süre dolduğu için kaldırılma tehlikesi altındaydı.

Çanakkale'de sade bir törenle anılmış, ardından bu gerçeği öğrenmiştik.

Ve sonra Hürriyet'in manşetinde yer aldı.

Bir gazetenin manşeti, bazen sadece bir haberi duyurmaz; bir kaderi de değiştirebilir.

Kısa sürede büyük bir yankı uyandırdı.

Ve sevindirici gelişme geldi.

Almanya'daki belediye, Korfmann'ın mezarının süresini beş yıl daha uzattı.

Bu karar, kamuoyunun sesinin ne kadar etkili olabileceğinin en somut göstergesi oldu.

KATJA HANIM'DAN SELAM VAR

Korfmann'ın eşi Katja Hanım, bu gelişmeyi duyurdu ve Çanakkalelilere teşekkürlerini iletti.

Mesajında şunları söyledi: "Çanakkale halkına selamlarımızı ve teşekkürlerimizi gönderiyoruz."

Bir ömür boyu Türkiye'ye, Troya'ya gönül vermiş bir insanın eşi, hâlâ bu şehirle bağ kurmaya devam ediyor. Bu sözler, bunun en açık ifadesi.

Korfmann için mesele sadece bir mezar değildi.

O, hayatının en değerli yıllarını Çanakkale'de geçirdi.

Onun için aidiyet, Troya kazılarında, Çanakkale'nin rüzgârında ve burada bıraktığı izlerdeydi.

Bugün verilen bu karar bize zaman kazandırdı.

Belki ileride Korfmann'ın vasiyeti yerine getirilir ve mezarı gerçekten ait olduğu topraklara, Çanakkale'ye taşınır.

Ama bugün için biliyoruz ki...

Korfmann'ın mezarı korunacak.

Çanakkale'nin hocasına vefası duyuldu.

Ve onun eşi, binlerce kilometre öteden bu vefaya teşekkür etti.

Sonuçta bir kez daha gördük.

Bir gazetenin manşeti, yalnızca bir haberi değil, bir kentin vicdanını da koruyabiliyor.

TÜRK İNSANI HER ZAMAN VEFALIDIR

Manfred Osman Korfmann'ın öğrencisi ve bugünküTroya Kazıları Başkanı Prof. Dr. Rüstem Arslan ve Çanakkale Belediye Başkanı Muharrem Erkek ile görüştüm. İkisi de son gelişmeden çok mutluydular. Muharrem Erkek dedi ki... "Korfmann, Troya'nın topraklarına kök salmış bir biliminsanıydı. Onun kalbi bu şehirde, Çanakkale'de attı. Bu yüzden bugün pek çok insan, 'Onun gerçek yeri burasıdır'" diyor. Biz de aynı kanaatteyiz. Eğer bir gün şartlar oluşur ve ailesi de uygun görürse, onun vasiyeti yerine getirilmeli. Troya'nın efsane başkanı, gerçekten ait olduğu toprağa, sevdiği insanlara, kazı yaptığı taşların yanına dönmeli. Çünkü bazı insanlar vardır; hikâyeleri yaşadıkları coğrafyadan çok daha büyük olur. Korfmann da öyleydi. Çanakkale olarak ona duyduğumuz minneti, vefayı her zaman yaşatacağız." Bu hikâye beni çok etkiledi. Türk insanı böyledir; vefalıdır ve geçmişi asla unutmaz.

KEŞKE AHMET MİNGUZZİ SEZONU OLSA

TRABZONSPOR, yeni futbol sezonunun isminin "Mattia Ahmet Minguzzi" olmasını önermişti.

Ve şöyle bir açıklama yapılmıştı.

"Bu davanın toplumsal hafızada yerini koruması ve benzeri acıların bir daha yaşanmaması adına Mattia Ahmet Minguzzi isminin sezonumuza verilmesinin çok büyük bir anlam taşıyacağını düşünüyoruz."

Bu teklifin gerçekleşmesi zor biliyorum ama keşke olsaydı.

Yine de Trabzonspor'a teşekkür ediyorum.

Sosyal medyada Ahmet'i her gördüğümde, o gülümseyen yüzü, ailesiyle sıcak halleri, içimdeki acıyı büyütüyor.

Gazeteci olmak, sadece olup biteni yazmak değil.

Aynı zamanda unutmamaktır.

İçinde taşıdığın bir odan olur zamanla.