Gündem karmaşasında karambole getirilen gerçeklerden biri de Avrupa Komisyonu'nun Avrupa Birliği (AB) 2026 Genişleme Paketi'ndeki 120 sayfalık Türkiye Raporu'nda "Türkiye'nin katılım taahhüdü ile üyeliğinin temel siyasî kriterlerinde uçurumun daha da derinleştiği" vakıası oldu.
1 Eylül 2025 - 1 Eylül 2026 arasındaki gelişmeleri kapsayan rapor, yürütmenin yanısıra yargının "siyasetin sopası" yapıldığı, millet iradesinin temsilcisi Meclis'in dışlanıp denge ve denetimin berhava edildiği vasatta; demokratik standartlar, hukukun üstünlüğü, yargı bağımsızlığı ve temel haklardaki kötüleşmenin sürdüğü, yargının siyasete müdahalesiyle, siyasetçilere, gazetecilere tutuklamaların yoğunlaşarak dayatılmasıyla "Cumhurbaşkanlığı hükûmet sistemi"nin ülkeyi sürüklediği badireyi bir defa daha açığa çıkarıyor.
Rapordaki "Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı sisteminin yapısal kusurlarını veya yürütme ile yargı arasındaki yetersiz kuvvetler ayrılığını gidermeye yönelik herhangi bir adım atılmadığı, demokratik gerileme, siyasî çoğulculuk, seçim sürecinin dürüstlüğü, hukukun üstünlüğü ve yerel yönetimler alanlarındaki baskılarla demokratik kurumların işleyişi ciddî bir endişe kaynağı olmaya devam ettiği" tesbitini özetliyor...
UURUM DAHA DA DERİNLEŞİYOR
Raporda yargının su-i istimaliyle idarî baskılar seçilmiş siyasetçilere, gazetecilere, siyasî muhaliflere, barolara ve insan hakları savunucularına yönelik ile baskıların ağırlaştırılmasıyla ana muhalefeti - muhalefeti yıldırılma, sindirme ve siyasî hayata katılma imkânını daha da engellemeyle demokratik değerlerin tahribinin nazara verilmesi dikkat çekici.
Özellikle AİHM Büyük Dairesi'nin "derhal serbest bırakılması gerektiği"ne hükmeden nihai kararına ve Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinin çok sayıda kararına rağmen başta on yılı aşkındır hapiste tutulan Demirtaş olmak üzere siyasî tutukluların inadına cezaevlerinde tutulmalarının, tahliye taleplerinin reddedilmesinin, AB çağrılarının havada kalmasının vahameti kayda değer.
Keza siyasî iktidarın özellikle idarî, mâlî yetkilerle, yargının "tâlimatlandırılması"yla muhalefetten seçilmiş belediye başkanlarının yerine kayyım atanması, mâlî kaynakların kullandırılmaması; İBB Belediye Başkanı İmamoğlu'nun muhtemel cumhurbaşkanı adaylığı sonrası tutukluluğunun devam ettirilip iddianamesinde 2 bin 430 yıla kadar hapis cezası öngörülmesi, yoğun baskılarla belediye başkanlarıyla meclis üyelerinin AKP'ye geçmeye zorlanması Türkiye'nin demokrasiden ve hukuktan hızla uzaklaşması olarak eleştirilmesi oldukça önemli.
Bu yüzden 2026'da, ifade hürriyeti ve basın özgürlüğünde ciddî gerilemelerin olduğu, bilhassa sivil topluma ve bağımsız medyaya yargıyla iktidarı desteklemeyen kanallara el konulup "yandaşlaştrılması"nın AB üyelik hedefi ile demokratik kriterlerin çiğnenmesine sert eleştiriler yöneltiliyor.

1