69 Yazar, Doğu Anadolu Gazeteciler Cemiyeti başkanı Feridun Fazıl Özsoy'un vefatı üzerinden, basın camiasının sadece kurumsal kayıp değil, ahlaki rehberliğini kaybettiğini savunuyor. Bu düşünceyi, yazarın uzun yıllar beraber çalıştığı tecrübesiyle ve özsoy'un bölge gazeteciliğini birleştiren rolüyle destekliyor. Ancak başarılı gazeteciliğin, gerçekten bireysel liderliğe mi yoksa kurumsal yapılara mı bağlı olması gerektiğini sormak gerekmez mi?
Bugün Erzurum basını, sadece bir cemiyet başkanını değil; bir yol göstericiyi, bir ağabeyi ve mesleğin hafızasını kaybetti. Doğu Anadolu Gazeteciler Cemiyeti çatısı altında, üç dönem boyunca aynı yönetimde omuz omuza çalıştığım değerli büyüğüm Feridun Fazıl Özsoy'un vefat haberini derin bir üzüntüyle öğrendim.
2000'li yılların başından 2014 yılına kadar süren o uzun yolculuğumuzda, onun sadece bir idareci değil, bölge gazeteciliğini tek bir çatı altında birleştiren gerçek bir "birleştirici güç" olduğuna yakından tanıklık ettim. Erzurum'un sesini Türkiye'ye duyurmak, yerel basının vakarını korumak ve genç meslektaşlarımızı birer usta olarak yetiştirmek onun hayat gayesiydi.
Son dönemlerinde yaşadığı sağlık sorunları nedeniyle fiziksel olarak yanında olamasam da, telefonun ucundaki o vakur sesiyle dertleşmek, eski günleri yâd etmek tesellimizdi. O, arkasında sadece basılı sayfalar değil; onlarca yetişmiş gazeteci, sarsılmaz bir meslek ahlakı ve Erzurum'un sokaklarına sinmiş asil bir beyefendilik bıraktı.