Tarih bazı isimleri yalnız yürüyüşleriyle hatırlar.

Kâmil Veli Nerimanoğlu, Azerbaycanlı bir mütefekkir olarak, Enver Paşa'yı tek cümleyle anlatır:

"O, her yerde tenhadır. İnsanların arasında tenhalık, Enver Paşa'nın şahsiyetinin sırlarındandır."

Bu, bir yalnızlık tarifi değildir. Bu, bir hâlin adıdır. Bir kaderin adıdır.

Tenhalık, önden gitmenin adıdır; yük almanın ve bedel ödemenin.

Kahramanlar, her nesilde yeniden yaşarlar; yeniden çağrılır, yeniden sınanırlar.

Kahramanlık, herkesin taşıyabileceği bir yük değildir. Herkes kahraman olamaz; bu yüzden kahramanlar tektir ve tenhadır.

Büyük rüyalar tek bir yürekte taşınır.

Enver'in rüyası da büyüktü; tenhaydı.

O, milletinin kaderine inanmıştı.

Bu inanç, Belcivan'da (Türkistan'da) şehadetle mühürlenen bir ömre dönüştü.

Bir rüya, kurşun sesleri arasında tamamlandı.