Karartmalar vız gelir!


Senaryo yine aynıydı. Sabahın köründe muhalefet odağına bilmem kaç yüz araç, 1000 polis ve sayısız amirle baskın yapıldı. Bu sefer hedef Sözcü'ydü. İktidar, medyanın %85'inden fazlasını kontrol etmesine rağmen bununla yetinmek istemiyor. Fransızlar, kapının üstüne konmuş bir sineği ezmek için koca bir balyoz kullanan anlayışa "Utiliser les grands moyens" (büyük yöntemler) derler. İktidar topluma korku ve tedirginlik yaymak için her fırsatı sonuna kadar kullanmak istiyor. ok ilginç bir şekilde, en önemli misyonlarını, yani iktidarlarını sürdürmek için halkın onlara dehşetle bakmasını istiyorlar. Tek hedef "Bu tür şeyler yaşamak istemiyorsanız, uslu olun ve hükümeti, yani devleti kızdıracak şeyleri yapmayı aklınıza bile getirmeyin" dedirtebilmek. Herhalde operasyonu gerçekleştirdiklerinde çok mutlu oluyorlardır. ünkü aksi takdirde, böyle bir kararı hayata geçirmek için düşman eline düşmüş bir mahalleyi kurtarmaya gider gibi koca bir ekiple bunu gerçekleştirmenin başka hiçbir anlamı yok! Her şey, hükümetin güç gösterisi yapmasına dayanıyor. Halkını memnun ederek puan yazamayan iktidar, korku salarak ayakta durmaya çalışıyor!

Devlet Bahçeli belki bize göre o cümleyi ağzından kaçırdı, "(...) Orada her akşam konuşmalarına dikkat etmeden her şeyi konuşan insanlara sormak lazım". Demek ki büyük uzun cümlelerle FETÖ/PDY örgüt bağlantısı, yöneticiliği ve finansman nedeniyle bu kayyum atamasının yapıldığı iddiası biraz havada kalmış oldu! Belki de iktidar açısından böylesi daha iyi; çünkü o cümlelere inanan olmuş mudur, bilmiyorum! Bu veriler üzerine düşündüm: Herhalde "Sözcü TV tehlikeli uzaylılar tarafından yönetiliyor, bunu tespit ettik" dendiğini okusaydım, inanma şansım çok daha fazla olurdu!

Ama herhalde artık bunlar da standart uygulamalar. Gazeteciler için sürekli kullanılan özel cümleler var: "Şuraya şu şekilde hakaret ettin", "buraya bu şekilde hakaret ettin", belediyeler içinse kullanılan başka kalıp cümleler var... Yani iddia makamları belki uzun ve karışık olmaya çalışıyorlar ve anlaşılır ya da içerikli olmak gibi bir gayretleri yok. Söyledik oldu, yazdık oldu, yaptık oldu... Sanki gelen bütün ağır tepkiler de onları mutlu ediyor. Herhalde tepkiler yoğunlaştıkça kendilerini bir o kadar da hedefi 12'den vurmuş sayıyorlar.

DEMOKRASİNİN KURALLARINI KABUL EDENLER-ETMEYENLER

Bu senaryoları sürekli uygulamaya koyuyorlar; sonuç olarak bir yandan mahkeme kararıyla kaybettikleri belediyeleri "geri aldıklarına" kendilerini inandırıyorlar, bir yandan aleyhlerine konuşan medyacıların sayısını azaltmış oluyorlar, bir yandan da sistematik olarak muhalefetin sözlerini dile getiren "bağımsız-tarafsız" kanalları susturmuş oluyorlar. Yani olay matematiksel. Sanki önlerinde bir kara tahta var ve üzerinde seçimden önce silmeleri gereken açık hedefler yazıyor. Bunları belirli bir sırayla yok ederek her yeri kendi arka bahçeleri haline getirmeye çalışıyorlar. Bizim görevimiz, bu baskınlara ve karşı-propaganda silahlarına hiç teslim olmadan, inandığımız demokratik Cumhuriyet yolunda inançla yürümeye devam etmek!

Bundan 25 yıl önce ikinci Cumhuriyetçiler, AKP'nin kuruluşuyla artık ülkeye demokrasinin geleceğini borazanla duyuruyorlardı. Bugün o ikinci Cumhuriyetçi tayfa artık kullanıldı ve tarihin çöplüğüne atıldı. Dillerinden hiç düşürmedikleri "askeri vesayet", artık ne fiili ne teorik ne de olasılık olarak var dünyamızda! Ne kadar güzel! Demek artık "tam demokrasi" nihayet gelebilmiştir diye umabilirdik, değil mi Mesela artık yolsuzluklar rahatça afişe edilebilecekti, değil mi

Demokrasi, oyunun kurallarını kabul edenler arasında oynanan bir oyundur... Aynen kağıt oyunları gibi! Kağıt oyunları, oyunun kurallarını kabul edenler arasında oynanır. Bu kuralları kabul etmeyecekleri 2 km'den belli olanlarla "demokrasicilik" ancak bu kadar oynanır. Bunları 40 yıl boyunca anlattık! Hani 25 yıl önce güya bunu beklemeyenler vardı ya Onlar için söylüyorum. O günlerde her söylediğimize itiraz edenlerin bugün yaşananların nesine hayret ettiklerini ben tabii ki anlayamıyorum!

TAM DEMOKRASİ KESİN HEDEFİMİZ

Bazı yurttaşlar moral bozukluğu yaşayarak "Her şey bitti, yapacak bir şey kalmadı" sendromuna yenik düşüyorlar. Hafta sonu Ankara'da Yeni Parti kurultayındaydım. Zaten Sözcü rezaleti yaşanmasaydı, bugün yazımda kurultayı, Yeni Parti'nin topluma aşıladığı ve algılanması gereken umutların detaylı dökümünü yapacaktım. Orada Özgür Özel, daha sonra benim de Kurultay konuşmamda vurguladığım gibi, sürekli gündeme getirdiği toplumun moralini bozan trol ordularına karşı kurultayı ve halkımızı uyardı. Ortada gezen felaket tellalları, gerçekten iktidarın verdiği siparişe tamamen uyararak şimdiden kendi sivil yurttaşlık ve demokrasi haklarını imha ediyorlar! Evet, biliyorum, yılların yorgunluğu var... ama bunu yapmaya gerçekten kimsenin hakkı yok! Onlara prim vermeyin, dinlemeyin!