▪ Tevhidi hayata hâkim kılmak; LÂ İLÂHE İLLÂLLAH (Allah'tan başka ilah yoktur) inancını, sadece dilde bir söz olarak bırakmayıp, bu inancın bütün gereklerini tüm derinliğiyle hissederek HAYATIN HER ALANINA (bireysel, toplumsal, iktisâdi, siyasî...) yansıtmak anlamına gelir...

▪ Bu süreç, ALLAH'IN VARLIĞI, BİRLİĞİ, RUBÛBİYETİ, ULÛHİYETİ VE KANUN KOYUCULUĞU (Tevhit) inancının hayata dönüştürülmesi ve şirkten (Allah'a ortak koşmaktan) arınarak vahyin rehberliğinde bir yaşam inşasıdır...

TEVHİDİN TEMELLERİ:

▪ Tevhidin temel prensibi, Allah'ın Rabliğinde bir ve eşsiz olduğunu, yalnızca O'na ibadet edilmeye layık bulunduğunu ve isimleri ve sıfatları bakımından emsâlsiz olduğunu tasdik etmektir... Bu inanç; İBADETTE, DUADA ve TEVEKKÜLDE Allah'a ortak koşmayı (şirk) her türlü şekilde reddeder...

▪ TEVHİT İNANCI: Bütün kâinatın yaratıcısı olan Allah'ın bir tek ilah olduğuna, O'nun ne ZATINDA ve nede FİİLLERİN'DE, hiçbir ortağı olmadığına iman etmek anlamına gelir... TEVHİT İNANCININ sağlam bir zemine oturtulması, TEVHİT ANLAYIŞININ değişik yönlerden doğru algılanmasına bağlıdır...

▪ İslam inancına göre TEVHİT, (Allah'ın isimlerinde, sıfatlarında, ulûhiyet ve rubûbiyetinde birliği) genel kabul gören sınıflandırmaya göre üç ana kısımda incelenir:

▪ RUBÛBİYET TEVHİDİ, (yaratma/yönetme/terbiye etme) ULÛHİYET TEVHİDİ (ibadet) ve İSİM ve SIFAT TEVHİDİ... Bu üç unsur, ALLAH'IN ZATINDA, FİİLLERİNDE ve SIFATLARINDA, eşi ve benzeri olmadığına iman etmeyi kapsar.

TEVHİT HAKİKATİ-2

TEVHİDİN ÜÇ ÇEŞİDİ:

1. RUBÛBİYET TEVHİDİ:

▪ ALLAH'IN YARATICI, KANUN KOYUCU, TERBİYE EDİCİ, RIZIK VERİCİ, RIZIKLANDIRAN, ÖLDÜREN, DİRİLTEN ve KÂİNATIN TEK YÖNETİCİSİ olduğuna inanmaktır... Allah'ın hükmünde ortağı olmadığı inancıdır...

2. ULÛHİYET (İbadet) TEVHİDİ:

▪ Bütün ibadetlerin (oruç, namaz, zekât, kurban, dua vb.) yalnızca Allah'a yapılması, O'ndan başkasına ibadet edilmemesi ve dinin yalnızca Allah'a has kılınmasıdır...

3. İSİM VE SIFAT TEVHİDİ:

▪ Kur'ân ve sünnette Allah için kullanılan İSİM ve SIFATLARIN, başka hiçbir varlıkta olmadığı şekliyle O'na nispet edilmesi, bu sıfatların LAFIZ ve MANA olarak Allah'a has olduğunun bilinmesi, TEŞBİH (benzetme) ve TA'TÎLDEN (inkâr) kaçınılmasıdır...

▪ Bu ayrım, Allah'a imanın tam olması için FİİLLERİNDE, (Rubûbiyet) İBADETTE (Ulûhiyet) ve SIFATLARINDA (Esma ve Sıfat) tevhidi sağlamayı amaçlar...

▪ LÂ İLÂHE İLLALLAH; (Kelime-i Tevhit) İslam'ın temeli olup, sadece dille söylenmesi yeterli olmayıp, geçerli olması için Hâfız el-Hakemî gibi âlimlerce belirlenen 7 temel şartı (ilim, yakîn, kabul, inkıyâd, sıdk, ihlâs, muhabbet) taşıması gerekir... Bu şartlar, kişinin TEVHİT İNANCINI kalbine yerleştirmesini ve hayatına yansıtmasını sağlar...

TEVHİT HAKÎKATİ-3

KELİME-İ TEVHİDİN (Lâ İlâhe İllallah) 7 ŞARTI:

1. İLİM (ال'عِل'مُ): KELİME-İ TEVHİDİN MANASINI, NEYİ REDDEDİP (tağut, put, beşeri sistemler ve şirkin tüm çeşitleri) VE NEYİ İSPAT ETTİĞİNİ (ibadetin sadece Allah'a yapılacağını) BİLMEK...

2. YAKÎN (ال'يَقِينُ): Kalpte hiçbir şüpheye yer bırakmadan, KESİN BİR ÎMAN ve İNANMIŞLIKLA bu sözü söylemek...

3. KABUL (ال'قَبُولُ): Bu sözün gerektirdiği hükümleri, KALP ve DİL ile reddetmeksizin kabul etmek...