Oyunun yazılış hikâyesi en az kendisi kadar enteresan. Amerikalı yazar (aynı zamanda besteci, müzisyen, eski televizyoncu) Peter Danish, birkaç yıl önce Viyana'da tatil yaparken meşhur Sacher-Torte'lerinden yemek için Hotel Sacher'e uğruyor. Elinde seyahat için yanına aldığı kitabı var; Leonard Bernstein'in mektupları. Kahvesini ve pastasını getiren garson kitabı fark edip Maestro'ya burada defalarca servis yaptığını söyleyiveriyor. Bir de müthiş hikâye anlatıyor ayaküstü: Meğer Bernstein ile ezeli rakibi Herbert von Karajan, 1988 yılında, Karajan'ın Viyana'daki son konserlerinden önce, hatta ikisi de bu dünyadan ayrılmadan sadece bir yıl önce bu lobide karşılaşmışlar, barda oturup birer içki içmişler.

İki dev müzisyen, 20. yüzyılın iki dehası. Biri Amerikalı bir Yahudi, diğeri Nazi geçmişi olan bir Avusturyalı. Biri deli dolu, uçarı, diğeri ciddi ve katı kurallara bağlı bir adam. Danish garsondan ikisinin o gece hangi masada oturduklarını öğrenip oraya oturmuş, bilgisayarını açmış, Leonard ile Herbert'ın ruhlarını iki yanına çağırmış ve hemen orada o gerçek gecenin hayali hesaplaşmasını yazmış. New York'taki dünya prömiyerinden kısa bir süre sonra, bu cuma İstanbul'da seyirciyle buluşan "Devlerin Savaşı"nın ilk taslağını.

Oyun bir Kabare Dada & Onkcontent yapımı, Sevin Okyay'ın usta işi çevirisiyle Türkçeye kazandırılan metnin rejisinde Nihal Usanmaz'ın imzası var. İki müzik devini iki deneyimli aktör; Okan Bayülgen ve Celal Kadri Kınoğlu canlandırıyor. Ele avuca sığmaz Bernstein'ı Bayülgen, sert ve kuralcı Karajan'ı Kınoğlu. İki oyuncunun sahnedeki satranç maçına benzeyen adımları Usanmaz'ın dinamik rejisi ile seyircinin merak ve ilgisini ayakta tutan bir ritme kavuşmuş.

Oyun birbirinden hiç hoşlanmaz görünen iki sanatçının sarkastik atışması ile mizahi bir tonda başlayıp politik uzlaşmazlıkları ve geçmişteki gerginlikleri önüne katarak gittikçe sert bir noktaya doğru vites yükseltiyor. Yönetmen Nihal Usanmaz'ın iki maestroya servis yapan garson olarak da dahil olduğu oyun yaklaşık 85 dakika sürüyor, yazarı tek perde yazsa da iki perde olarak oynanıyor. Tiyatronun sanat yönetmeni Okan Bayülgen oyundan sonraki söyleşide bu tercihi seyircinin dikkatinin sınırlı süresiyle açıkladı. Çok diyaloğa dayalı bir oyun olduğu için bu nefes arasında ihtiyaç olduğunu düşünüyordu. Özellikle süre bu kadar kararındaysa başlayıp biten işleri tercih eden biri olarak bana göre o ara olmasa da olurdu, hatta iyi olurdu.

Celal Kadri Kınoğlu'nun Okan Bayülgen ve Nihal Usanmaz ile birlikte Milliyet Sanat'ın Mart sayısı için Seyhan Akıncı'ya verdikleri röportajda dile getirdiği bir dileği var; bu oyunla klasik müziğin ülkemizdeki acı kaderini değiştirmek istediklerini söylüyor: "Hakikaten klasik müzik yapan bir dünya var. Oyun sayesinde bu dünyadan habersiz olma şansları ortadan kalkacak. Heves vereceğiz onlara, heves uyandıracağız, en büyük mutluluğum bu".