Dedesinin yazdığı mektubu okuyamayan torunlar...

Ali Sandıkçıoğu

Bilindiği gibi ülkemizde bir harf inkılabı yapıldı. Asırlar boyu ecdadımızın kullandığı yazı yasaklandı. Latin alfabesi benimsendi.

Bugün kütüphanelerimiz Bulgaristan'a satılamayıp da kalabilen birçok değerli el yazması kitap ve belgelerle doludur.

Ne var ki dedelerimizin yazdıkları ne o değerli kitapları ve ne de dedelerimizden hatıra kalan mektupları bugün bizler okuyamıyoruz.

Kullandıkları dili anlayamıyoruz. Dedelerimizle aramızda olan din, dil, ahlak, kültür, edebiyat ve güzel sanatlarla alakalı bütün bağlar koparıldı.

Dünyanın en zor ve çetin alfabeleri arasında Japon ve Çin alfabeleri yer alır.

Japonlar latın alfabesini de okudular, yeni kuşaklara okuttular ancak, hiçbir surette kendi alfabelerinden vaz geçmediler. Bugün teknolojide geldikleri seviyeler de ortadadır.

Bu yazımda sizlerle zamanla Peyamı Safa'nın "Milliyet" gazetesinde yazdığı ve Sebilürreşad dergisinin alıntı yaparak yayınladığı yazısından bazı bölümleri paylaşmak işitiyorum:

"Evet, bugün Süleymaniye ve Beyazıt gibi milli kütüphanelerimizdeki

Yazma ve basma eserleri okuyabilenler yalnız Osmanlı Türkçesinin ve Arap dili ve harflerini bilenlerdir.

Bunlar öldüğü zaman ,daha sonraki nesiller için milli kütüphanelerimizin hiçbir manası ve değeri kalmayacaktır.

Yer yüzünde milli kütüphanesindeki eserlerin dil'ini ve harflerini bilmeyen bunları okumaktan v e anlatmaktan aciz bir tek (bir tek) millet var mıdır

Tarihinden, edebiyatından, ilmi, felsefi ve dini eserlerinden, milli kültür hazinelerinden haberi olmayan bir millet bir toprak parçasında rastgele toplanmış birn kuru kalabalıktan farkı nedir

Bir milletin tarihi, edebiyatı, ilmi ve felsefi görüşü yalnız lise kitaplarındaki yarım yamalak b ilgilere dayanamaz.

İngiliz, Alman, Fransız ilh...okullarında Shakespeare'e Milton'a, Schiller'e, Corneille ve Voltaire'e dair bilgi verilirken, talebeye ,bu muharrirlerin okul kütüphanesindeki eserleri de okutulur. (İstanbul'daki yabancı kolejlerinde de az çok böyledir.)

Bir Avrupalı genç istediği ilmi ve felsefi eserlerin tamamını okumak imkanına daima sahip.

Bugün yirmi yaşlarında bir Türk genci Naima'yı (onun eşsiz incelikler ve zerafetlerle dolu nesrini), Cevdet paşa tarihini (Ve daha yüzlercesini,) bilmezler.

Bazıları Avrupa dillerine bile tercüme edilen tasavvuf eserlerini, divan şairlerini, tanzimat edebiyatının, hatta şu en yakın Servet-i-Fünün edebiyatını ve fecri ati eserlerini satın almak evinde bir milli kütüphane kurmak, bunları okumak isterse, ne yapar

Evvela bu eserlerin yüzde doksanını kitapçılarımızda bulamaz. Çünkü okuyucuları yok denecek derecede azaldığı için bu eserler yeniden basılmamıştır.