İstanbul günlüğü

ŞİİR

Boğaz'ı özlemedin mi

Nisan bitti, abi!

Mayıs iki...

Dün sen yoktun mesela!

Mehmet içek'le oturduk.

Muhabbet tavan yaptı.

Mehmet içek şair...

Adam şiir olmuş.

İstemeyerek kalktık.

Ama sen niye yoktun

Koltuğun biri boştu.

aylar da demindeydi.

Miraçtan açıldı konu.

Yükselişin secdede olduğunu...

içek gibi doldu yüzü.

Yani diyorum ki dışarda...

Hak hakikat arayan var.

Yani yeni yollar bulalım.

İçerde çok yorulduk çok.

O kim, bu ne dedi; istibdat...

Dışarda hayat var hayat!

Bak abi vakit geçiyor.

İstanbul özlüyor seni.

Martıların durmayan daveti...

Vapura atlasak bir gün...

İskele sancak dolaşsak...

Geçen günlerden haberin yok!

Gel de kirazları gör.

ınarlar yaprağa durdu.

Leylaklar çocukluğumu söyledi.

Geçen gün durup dururken...

engelköy, Beylerbeyi, Üsküdar...

Derken Eminönü...

Sabahın dinginliği her yer.

Kestane kokuları yayılmış.

Mısır kokusu yanında.

Camdan arabasında adamların...

Poğaça, simit, açma...

Gözlerimle yedim hepsini.

Sabahı içime çektim.