Gazze Şeridi, iki yıllık soykırım savaşının bıraktığı yıkımın üzerine bu kez kışın ilk yağmurlarıyla gelen yeni bir felaketle karşı karşıya. Sağanak yağış ve şiddetli rüzgâr, yıkılmış evlerinden sürülerek derme çatma çadırlara sığınmak zorunda kalan yüz binlerce Filistinlinin son sığınaklarını da ellerinden aldı. Gazze'deki Hükümet Basın Ofisi'nin verilerine göre yağışların ilk 12 saatinde yaklaşık 70 bin çadır sular altında kaldı. Binlerce aile, ıslanan yatakları, battaniyeleri ve kıyafetleriyle soğuğun ortasında açıkta kaldı.

Çadırların üzerine çöken kum yığınlarının altında kalan bir ailenin yok olması ve onlarca kişinin de yaralanması işgal rejiminin uyguladığı ablukanın bir sonucu. Barınacak güvenli bir yer bulamayan aileler, her an çökme tehlikesi taşıyan hasarlı binalarla sulara gömülen çadırlar arasında bir seçim yapmaya zorlanıyor. Yetersiz ekipmanla çalışan sivil savunma ekipleri ise yardım çağrılarına yetişemiyor.

Bütün bu tabloya rağmen Siyonist işgal devleti, Gazze'ye uyguladığı ablukayı sürdürüyor. Çadır, prefabrike konut, ısınma malzemesi ve kurtarma ekipmanlarının bölgeye girişini engelliyor ya da damla damla izin veriyor. BM'ye göre Gazze dışında yüz binden fazla çadır içeri sokulmayı bekliyor. Ancak işgalin dayattığı kısıtlamalar nedeniyle bu yardımlar ihtiyaç sahiplerine ulaştırılamıyor. Ateşkesin yürürlüğe girmesinin üzerinden bir yılı aşkın süre geçmesine rağmen Gazze halkı hâlâ en temel insani ihtiyaçlarından mahrum bırakılıyor.

Bu felaketin ortasında sözde Barış Kurulu, işgal devletinin suçlarının üzerini örtmeye yönelik çarpıtıcı ve taraflı bir açıklama yayımladı. İftira ve yalanlarla dolu açıklamada sorumluluk Hamas'a yüklendi. Gazze'de insanlar çamur ve su içinde hayatta kalmaya çalışırken yapılan bu açıklamanın zamanlaması, asıl amacı gözler önüne seriyor. Açıklamanın amacı ablukaya meşruiyet kazandırmak ve yardımların engellenmesine gerekçe üretmek. Filistin halkını korumak yerine işgalin anlatısını tekrarlayan bu kurulun tarafsız bir arabulucu olmadığı bir kez daha ortaya çıktı. Tam tamına siyonist vahşetin ve zulmün resmi sözcüsü gibi çalışıyor. Böyle bir sorumluluğu yani siyonist vahşete gerekçe oluşturma, onun sürdürdüğü insanlık dışı uygulamaları haklı çıkarmak için haksızlığın ve zulmün mağduru, yaşanan felaketten birinci derecede zarar gören bir yapıyı suçlu gösterme telaşına giren bir kurulun "Barış Kurulu" olarak isimlendirilmesi de günümüz dünyasında kavramların ne kadar çirkin bir şekilde ve iğrenç gayeler doğrultusunda istismar edildiğini gözler önüne seriyor. Yani sömürü sadece ekonomik ve siyasi alanda değil dilde ve kavramlarda da çok sinsi bir şekilde icra ediliyor. Sadece insanlar değil kelimeler ve kavramlar da katlediliyor.