Dinle, dînî değerlerle alay etmek sâdece bugünün hastalığı değil. Kur'ân-ı Kerîm'de birçok âyette Allah'ın dîniyle alay edenlerden ve onların âkıbetlerinden bahsedilir. Birkaç örnek:

"Ey iman edenler! Sizden önce kendilerine kitap verilenlerden dininizi alaya alıp oyuncak edinenleri ve kâfirleri dost edinmeyin." (Mâide, 57)

"Siz ezan okuyup namaza dâvette bulunduğunuz zaman onu alay ve eğlence konusu yaparlar. Çünkü onlar, akletmeyen ve gerçeği anlamayan bir topluluktur." (Mâide, 58)

"Ey Muhammed! Andolsun, senden önceki topluluklara da peygamber gönderdik. Onlar kendilerine gelen her peygamberle alay ediyorlardı." (Hicr, 10-11)

Kendilerine niçin alay ettiklerini sorsan, mutlaka: "Biz öylesine lafa dalmış, eğleşiyorduk!" derler. De ki: "Demek siz Allah ile, O'nun âyetleriyle ve O'nun Rasûlüyle eğleniyorsunuz, öyle mi" (Tevbe, 65)

"Onlar iman edenlerle alay ediyorlar." (Bakara, 212)

"İman edenlerle karşılaştıkları zaman, "inandık" derler. Fakat şeytanlarıyla (münafık dostlarıyla) yalnız kaldıkları zaman, "Şüphesiz, biz sizinle beraberiz. Biz ancak onlarla alay ediyoruz" derler." (Bakara, 14)

Âyetlerde dinle, dînî değerlerle alay edenlerin hep kâfirler, münâfıklar olduğunu görüyoruz. Ama günümüzde gördüğümüz daha felâket bir şey: Müslüman çocukları dinleriyle alay ediyorlar, eğleniyorlar. Bu kadar dip bir noktayı hayâl bile edemezdik. Her şeyi bir tarafa bırakıp Müslüman çocuklarına dînin ciddî, hem de en ciddî mesele olduğunu anlatacak ve hissettirecek tedbirleri almalıyız. Eğitim sisteminde, televizyon, sosyal medya ve akla gelebilecek bütün platformlarda... Herkesin, hepimizin hatâ ve kusurları olabilir; ama dîni ciddîye almayan, dînini alay ve eğlence mevzûu yapan bir nesilden hiçbir hayır ve fayda beklenmez. Önce dinde ciddiyet... Bütün meseleler bundan sonra gelir.