Âlimler için "Onlar da insandır, onlar da hata edebilir" diyerek onların da hatası olduğunu söylemek, edepsizliğin çok ötesinde bir suçtur! Bir dostum diyor ki: "Günümüzde hemen her yerde (Ebu Hanife'nin üç, Şâfiî'nin beş, Mâlik ile Ahmed'in yedi hatası vardır. Gazali, Rabbani gibi âlimlerin elbette daha çok hatası vardır. Hiçbiri Peygamber değildir, ilah değildir, birer insandır, elbette hataları olacaktır. Bunların görüşlerine ihtiyatla yaklaşmalıdır) diyen kimselere rastlıyoruz. Bu büyük zatların hatalarını söyleyenlerin, bu kendi görüşlerinde hata etmediklerini nereden biliyorlar Sözlerinde hata olmadığını söylediklerine göre, bunların gayesi nedir"Efendim, böylelerinin, kendi görüşlerinin isabetli olduğunda ısrar etmeleri taassup ehli birer mezhepsiz olduklarını göstermektedir. İmam-ı a'zam gibi büyük müctehid âlimlere, "Şu hatası var" denemez. Buna hiç kimsenin yetkisi de yoktur. Doğru Allah indinde birdir, değişmez. Doğru tektir, hak çok olabilir. Dört mezhepteki hükümler farklı olduğu hâlde dördü de haktır, çünkü farklı ictihad haktır ve rahmettir. Bir hadis-i şerif meali şöyledir:(Farklı ictihad rahmettir.) Beyheki, Deylemi İ. Münavî, İbni NasrMüctehid ictihadında hata etmiş olsa da, yine haktır ve bundan dolayı sevab alır. Ona uyan kimse de sevab alır. Bir hadis-i şerif meali şöyledir:(Âlim, ictihadında hata ederse bir, isabet ederse iki sevab alır.) Buhariİkinci bir husus, ictihad da ictihadla nakz olmaz. Yani, bir müctehid öteki müctehidin ictihadı yanlış dese de geçerli olmaz. Öteki de bu müctehidin ictihadına hata diyemez. Dese de geçerli olmaz. Âlim, hata etse de sevab aldığı için, ictihadı hak olduğu için, âlimin hatası olsa bile dinde senettir. Onun hatası da senet olduğu için, müctehid bir âlimin hata ettiğini söylemek yanlış olur. Hata ettiği de zaten bilinmez...Bir başka husus da bu müctehid âlimler Resulullah'ın vârisleri olduğu için, onlara hata isnat etmek de yanlıştır. Bir hadis-i şerif meali şöyledir: