Tâbiîn'in büyüklerindenKâsım bin Muhammedhazretleri,(Fıkıh)ilminde de yüksek bir âlimdi.Yine de korkardı!Yâni bir şey sorulsaydı.Hemen fetvâ vermezdi.Ve o soranlara;"İnsanın, Allahı bildikten sonra câhil yaşaması, bilmediği şeyde fetvâ vermesinden hayırlıdır"buyururdu.Ona bir mesele sorarlardı."Bilmiyorum!"derdi.Başka şey sorarlardı.Yine bilmiyorum derdi.Onlar ısrâr ederdi.O zaman da;"Vallâhi ben her şeyi bilmiyorum. Bilseydim sizden saklamazdım. Bildiğini saklamak câiz değildir"derdi. Kâsım bin Muhammedhazretleri şöyle anlatıyor:Âdetim üzere, bir gün sabah namazını kıldıktan sonra halam Hazret-i Âişe'yi ziyârete gittim.Kuşluk kılıyordu.Kulağımı Ona verdim.Zamm-ı sûre olarak;