Anadolu velîlerinden Muhammed Saîd hazretleri; Cizre Ulucâmi'de vaaz ve nasîhatlere başladı. Pek çok kimse Onun sohbetlerinde hidâyete geldi.Alkolik bir genç vardı.Bu zâta geldi ve;"Efendim, tövbe edeceğim, fakat içkiden bir türlü kurtulamıyorum. Zîra bu, irâdemin dışında" dedi.Büyük zât kalktı.Ve bir nazar edip;"Her günahtan tövbe et ve yapmamaya azmet. O zaman içkiyi de içemeyeceksin" buyurdu.O kişi bu defâ;"Kendimi tutamıyorum" deyince,Mübârek ciddîleşip;"İç içebilirsen!" buyurdu.Bu söz, ona öyle çok tesîr etti ki, hemen tövbe etti.Öğle saatleriydi.Meyhâneye gitti.Yine içecekti.Lâkin ne zaman kadehi eline alsa, kadehin içinde Muhammed Saîd hazretlerinin kamasının ucunu görüyordu.Meyhâneciyi çağırdı.Bardağı değiştirdi.Olmadı bir daha.Üç defâ değiştirdi.Her seferinde bardağın içinde Muhammed Saîd hazretlerinin kamasının ucu duruyordu.Sonunda meyhâneden çıktı ve doğruca Onun vaaz verdiği câmiye gitti.Büyük zât onu gördü.Ve tebessüm ederek;