Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke'de vefât etti.

Bu zâtın bir oğlu vardı.

Ne zaman Kur'ân-ı kerîmi dinlese, "âhiret korkusundan" bayılır, düşerdi!

Bir gün babasının yanına bir hâfız geldi.

Sesi çok güzeldi.

Ona oğlunu gösterip;

"Şu oğluma güzel sesinle Kur'ân-ı kerîm oku. Ama Zilzâl ve Kâri'a sûrelerini okuma sakın!" buyurdu.

Hâfız merak etti ve "Niçin" diye sordu.

Hazret-i Fudayl;

"Çünkü azap âyetlerini dinlemeye tâkat getiremez ve güç yetiremez. Cehennem korkusundan bayılır, hattâ ölebilir!" buyurdu.

Hâfız durumu anladı...

"Peki efendim" dedi.

Ve gidip Kur'ân-ı kerîm okumaya başladı çocuğa. Ama unutup "Kâri'a" sûresini de okudu...

Dördüncü âyetini okuyunca, çocuk "Allah!" deyip düştü...