İran'ın Bistam şehrinde dünyâya gelen, büyük velî Bâyezid-i Bistâmî hazretlerine, bir Müslüman geldi bir gün.
Ve büyük edeple;
"Efendim, bendeniz otuz senedir gündüzleri oruç tutuyorum, geceleri de namaz kılıyorum. Ama bende mânevî bir ilerleme olmuyor, acabâ sebep nedir" diye sordu.
O, kalp gözüyle bakıp;
"Senin işin zor. Üç yüz sene ibâdet etsen de, bu nefis engelinle bir yere varamazsın" buyurdu.
O kimse üzüldü!
Ve tekrar sordu:
"Bunun ilâcı yok mudur"
"Var, ama sen yapamazsın!"
"Aman hocam, zor olsun. Nedir o, lütfen söyleyin" dedi.
Büyük velî buyurdu ki:
"Pekâlâ, üzerine eski bir elbise giyeceksin. Eline de bir torba ceviz alıp, seni tanıyanların göreceği bir yerde çocuklara seslenip 'Ey çocuklar!.. Bana bir tokat vurana bir tâne ceviz var' diye bağıracaksın."

190