Bir gün Gavs-ül âzam Abdülkâdir-i Geylânî hazretleri, sıcağın tesiriyle pek fazla susamıştı.Ama içecek "Su" yoktu.Zîra çölün ortasındaydı.Hak teâlâ ona bir "Bulut" gönderdi.O buluttan bir "Yağmur" boşandı.Kana kana içip ferahladı.O ara bir "Işık" belirdi.O buluttan bir "Ses" duydu.Kendisine hitâb ediyordu.Kulak verip dinledi ki;"Ey Abdülkâdir! Ben, senin Hâlıkınım. Bütün haram şeyleri, sana helâl kıldım" diyordu.O, bu sesi işitti.Ve hiddetlenip;"Kezzebte yâ kezzâb!" buyurdu.Yâni "Yalan söylüyorsun ey yalancı" dedi.Zîra ona böyle hitâb eden, "Şeytan"dı.Şeytan bu defâ;"Ey Abdülkâdir! Sana benim vesvesem hiç tesir etmedi. Hâlbuki ben bu yolla, nice tasavvuf ehlini aldatıp doğru yoldan çıkarmıştım"