Hindistan'da yetişen velîlerdenEmîr Hüsrev Dehlevîhazretleri çocukken, babası elinden tutup, büyük velîlerden Hâce Nizâmeddîn hazretlerine götürdü bir gün.Tam dergâh önüne gelince "Babacığım, siz girin" dedi.Ve yanık çocuk sesiyleşu beyitleri okudu kapıönünde;Âşık Hüsrev, kapınızdadır.İçeri girmeye izin var mıdırİzniniz olursa, girer içeri.Yoksa ağlayarak dönecek geri.Nizâmeddîn Evliyâ hazretleri,bu sesi işitip hizmetçisine;"Kapıdaki âşığı içeri al!"buyurdu.Koşup, kapıyı açtı hizmetçi.Emîr Hüsrev edeple içeri girdi.Ve büyük velînin elini öpüp, oturdu huzûrunda. O gün girdiği kapıdan"evliyâ" olarak çıktı...● ● ●Bir gün bu zâta; "İbâdetlerin en mühimi nedir efendim"diye sordular.Cevâbında;"En mühim ibâdet; bütün ibâdetleri kendinde toplayan ve insanı Allahü teâlâya en çok yaklaştıran, namazdır"