Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke'de vefât etti.

Bu zât, gençliğinde yaptığı günahlarına tövbe etmişti. Bir gün Sultân'ın adamlarını gördü yolda.

Yanlarına gitti.

Ve ağlayarak;

"Beni Sultân'a götürün ki, suçumun cezâsını versin!" diye yalvardı.

Birlikte gidip, isteğini Sultân'a bildirdiler.

Sultân onu gördü.

"Hoş geldin" dedi.

Ve adamlarına;

"Evine götürün, istirahat etsin!" diye emretti.

Saygıyla alıp götürdüler.

Evine geldiğinde hâlâ ağlıyordu!

Hanımı gördü onu.

Ve merakla sordu:

"Hayrola bey, ne oldu, niçin ağlıyorsun, yoksa dövdüler mi seni görevliler"

"Hayır dövmediler."

"Peki, niye ağlıyorsun"