Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke'de vefât etti.

Bu zât sevdiği bir gence;

"Ölüme hazırlan!" buyurdu.

Genç cevâben;

"Ben henüz gencim efendim" dedi.

Büyük velî;

"Evet öyle" dedi.

Ardından da;

"Evet gençsin, ama ecel genç ihtiyar tanımıyor ki evlâdım" buyurdu.

Genç sordu hemen:

"Ölebilir miyim yâni"

"Elbette evlâdım!.. Unutma, gençken ölenlerin sayısı, yaşlanıp da ölenlerden daha fazladır."

Korkuyla sordu yine:

"Peki, ne yapayım"

"Dînini öğren ve öğrendiklerinle amel et. Ama hemen başla, yarına bırakma!"

"Neden efendim"