Osmân bin Affân (radıyallahü anh), Kur'ân-ı azîmüşşânın yazılma işiyle uğraşırken bir cumâ günü cumâ namâzını kıldıktan sonra mübârek ellerini kaldırmış duâ ediyordu...

Bir kimse geldi. Bir şeyler dedi.

Uygunsuz sözler de söyleyip "Ey vahiy kâtibi! Sûre-i Tebbeti, fazîleti bakımından sûre-i ihlâs'tan önce yazmak lâyık değildir. Akla da hoş gelmez" dedi.

● ● ●

Hazret-i Osmân kalktı. O kişinin yanına gitti.

Bu tereddüdü gidermek için mübârek eliyle onun gözlerini silip "Levh-i mahfûza bak!" buyurdu.

O kimse baktı. Gerçekten gördü.

Kur'ân-ı azîmüşşân, Levh-i mahfûzda da aynen bu sıra üzere yazılmıştı.

Gözleriyle gördü. Hiç şüphesi kalmadı.

Hazret-i Osmân'a karşı yaptığı kaba hareketten dolayı çok üzüldü! Çok da mahçup oldu ve utanıp kendisinden özür diledi.

● ● ●

Hazret-i Ömer, kızı Hazret-i Hafsa