Abdurrahman bin Sekkaf hazretlerinin kardeşi anlatıyor:

Hurmaların taksîminde, birâderim Abdurrahman'la aramızda bir "husûmet" meydana gelmişti.

İçimden;

"Onun benden ne üstünlüğü var ki" diyordum.

Evet biliyordum.

Üstünlüğü vardı.

Ama bir türlü kabûllenemiyordum.

Kendi kendime;

"O oruç tutuyorsa, ben de tutuyorum. Namaz kılıyorsa, ben de kılıyorum. Babamız bir, hem benim misâfirlerim onunkinden daha çok" diyordum.

O gece yattım.

Bir rüyâ gördüm.

Bir kişi gelip;

"Sen, kardeşin hakkında böyle böyle söyledin mi" diye sordu.

''Evet söyledim" dedim.

"Öyleyse gel benimle" dedi.

Onunla birlikte gittik.